II SA/Lu 621/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie: Sędzia NSA Maria Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Jacek Czaja, Protokolant Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2004 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenie pasa drogowego do stanu pierwotnego 1/ uchyla zaskarżoną decyzję; 2/ określa że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S. G. od decyzji wydanej z upoważnienia Zarządu Województwa przez Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich znak: [...] z dnia [...] stycznia 2003r., nakładającej na S. G. obowiązek przywrócenia terenu pasa drogowego drogi wojewódzkiej Nr [...] w miejscowości B. do poprzedniego stanu użyteczności – w miejscu zjazdu na teren posesji przy ul. J. (działki Nr 62/1 i 63/1) wybudowanego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. nr 71, poz. 838 z 2000r. z późn. zm.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach zaskarżonej decyzji wskazano, że decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. Dyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich, nałożył na S. G. obowiązek przywrócenia terenu pasa drogowego drogi wojewódzkiej Nr [...] w miejscowości B. do poprzedniego stanu użyteczności w miejscu wybudowanego zjazdu na teren posesji przy ul. J. wykonanego bez wymaganego zezwolenia Zarządu Drogi . Nakazano w granicy pasa drogowego : a/ dokonać rozbiórki nawierzchni zjazdu z tłucznia łamanego wraz z krawężnikiem betonowym (41mb), - dokonać rozbiórki wybudowanego przepustu betonowego o średnicy 55 cm i długości 11,3 m. Zarządca drogi uznał poczynania S. G. za niezgodne z prawem, wytknął brak zgody na prowadzenie robót w pasie drogowym orzekając o przywróceniu terenu pasa drogowego wykonanego bez zezwolenia, do stanu poprzedniego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie ustaliło, że ani organ orzekający w sprawie "lokalizacyjnej" ani wnioskodawca przed wydaniem decyzji nie zasięgali opinii ówczesnego zarządcy drogi o możliwej obsłudze komunikacyjnej działki od drogi publicznej. Uzgodnienie planu realizacyjnego zabudowy działki dokonane w późniejszym terminie odpowiadało wymogowi art. 42 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 139 z 1999r, z późn. zm.), w myśl którego działka budowlana ma mieć zapewnioną obsługę komunikacyjną, Organ wskazał, że wszelkie prace prowadzone przez właściciela działki poza liną rozgraniczającą wymagają stosownej zgody właściciela pasa gruntu tj. zarządcy drogi. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył S. G. zarzucając decyzji naruszenie prawa materialnego – art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. Dz.U. 71, poz. 838 z 2000 r. z późn. zm.), oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. 7 kpa, art. 10 kpa w zw. z art. 7 kpa, oraz art. 77 kpa , art. 80 kpa, art. 107 § 3 kpa. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich z dnia [...] stycznia 2003 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania w zgodności z przepisami prawa, do czego z mocy art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) i przepisów rozdziału pierwszego ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. nr 153, poz. 1270) – Sąd ten jest uprawniony, należy stwierdzić że zaskarżona decyzja narusza prawo. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 36 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r Nr 71, poz. 838 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w razie samowolnego naruszenia pasa drogowego lub zarezerwowanego pasa terenu, właściwy zarządca drogi orzeka o przywróceniu ich do stanu poprzedniego. Organy administracji rozpatrując niniejszą sprawę wskazały, że decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku znak: TR i R [...] z dnia [...] czerwca 1996r. wydana przez Urząd Miasta nie zawierała żadnych ustaleń w zakresie obsługi komunikacyjnej. Uzgodnienie planu realizacyjnego zabudowy działki odpowiadało wymogowi art. 42 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 139 z 1999 r.). Wskazać należy również, że zgoda zarządu drogi zgodnie z art. 29 pkt 2 powołanej wyżej ustawy o drogach publicznych jest wymagana na etapie ubiegania się inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę. W aktach administracyjnych sprawy (k.31) znajduje się jedynie decyzja Urzędu Rejonowego z dnia [...] lipca 1997r. mocą której działając na podstawie art. 40 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przeniesiono warunki pozwolenia na budowę budynku usługowego z częścią mieszkalna na działce Nr 62/1 i 63/1 określone decyzją z dnia [...] marca 1997r. Nr [...] na aktualnych właścicieli nieruchomości tj. S. i I. G . Z istoty tejże decyzji wynika, że przenosi ona na aktualnych inwestorów wszystkie warunki zawarte w pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak w aktach spawy powołanej niniejszej decyzji Nr [...] nie pozwala na ocenę czy wjazd na działki skarżącego od drogi publicznej ul. J. objęty został pozwoleniem na budowę, ewentualnie jaki charakter miała akceptacja przewidzianego zjazdu przez ówczesnego zarządcę drogi Zarząd Dróg. Okoliczności te winny zostać ocenione w kontekście przesłanek określonych w omawianym art. 36 ustawy o drogach publicznych. Trafnie podnosi skarga, że organ odwoławczy rozpatrując sprawę nie odnosi się wyłącznie do samej sprawy i jej istoty, do decyzji która zawiera ustalenia stanu faktycznego i prawnego, ale również do zarzutów i żądań odwołania. Zaskarżona decyzja takiej argumentacji i ustaleń nie zawiera. Mając powyższe względy na uwadze działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i " c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 w zw. z art. 97 ust.1 Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.