II SA/Lu 621/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal - sprawozdawca, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 lutego 2007 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenie na wznowienie robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J.G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej A.K. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie budynku gospodarczego, usytuowanego na działce Nr 281/1 w P., utrzymał w mocy skarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że skarżonej decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, J.G. zarzuca, iż zatwierdzony projekt zamienny nie odbiega od projektu poprzedniego. Dokonane zmiany dotyczą i wnętrza budynku i jego bryły. Przedmiotem skargi jest bryła budynku powstała w sposób omijający prawo, bez liczenia się z prawami osób trzecich. Podawane w projekcie zamiennym odległości i przesunięcia mijają się z prawdą. Przywołany w uzasadnieniu skarżonej decyzji fragment uchwały Rady Miasta z dnia [...] kwietnia 2004 r. nie ma żadnego wpływu na przepisy określające warunki jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem skarżącego, decyzja Urzędu Miasta Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu narusza prawo, a obecnie wydawane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzje zezwalające na kontynuowanie robót doprowadziły do wykonania obiektu nie mającego nic wspólnego z warunkami podanymi w wyżej wymienionej decyzji. Skarżący pyta, czy budowa realizowana niezgodnie z decyzją o zabudowie i bez zgody sąsiada jest legalna, czy jest to samowola budowlana, a ponadto oświadcza, że nie zgadza się na wybudowanie budynku mieszkalnego (bez względu na jego nazwę) dwukondygnacyjnego z lukarnami i oknami w odległości mniejszej niż 4 m od granicy jego posesji, bez oparcia o art. 9 pkt 2 Prawa budowlanego. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] września 2005 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora A.K. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 30 listopada 2005 r. projektu budowlanego zamiennego rozbudowy budynku gospodarczego, usytuowanego na działce Nr 281/1 w P., zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Wobec przedłożenia w dniu 29 listopada 2005 r. wymaganego projektu budowlanego zamiennego organ I instancji uznał, że wykonany został obowiązek wynikający z decyzji z dnia [...]września 2005 r. i skarżoną obecnie decyzją, wydaną na mocy art. 51 ust. 4 zatwierdził ten projekt i udzielił pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy rozbudowie budynku gospodarczego. Decyzja z dnia [...]lipca 2003 r. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydana przez Prezydenta Miasta, na wniosek A. i J. B. oraz A. K. z dnia 1 lipca 2003 r. i w oparciu o uchwałę Rady Miasta [...]z dnia [...]listopada 1994 r. Nr [...] była ważna do dnia 31 grudnia 2005 r. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, określa w § 12 ust. 2, że budynki sytuuje się na działce w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy, w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, bądź 3 m – w przypadku budynku ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych. Z projektu budowlanego przedłożonego przez inwestora wynika, że okno lukarny zaprojektowane zostało w odległości 4 m od granicy działki Nr 231/2. Z obowiązującej w dniu wydania zaskarżonej decyzji, uchwały Rady Miasta z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. C + D cz. 1 w P. wynika, że na przedmiotowym terenie istnieje możliwość zabudowy do trzech kondygnacji. Plan ten dopuszcza budowę parterowych budynków garażowych i gospodarczych w zabudowie bliźniaczej – w granicy działek. Przedmiotowej budowy nie można uznać za samowolę budowlaną, gdyż roboty budowlane zostały rozpoczęte na podstawie prawomocnej decyzji o pozwoleniu na rozbudowę budynku gospodarczego z dnia [...] października 2003 r. Nr [...] wydanej przez Prezydenta Miasta. W trakcie realizacji budowy inwestor dokonał istotnych odstępstw od projektu budowlanego zatwierdzonego wyżej wymienioną decyzją, co spowodowało wszczęcie i przeprowadzenie przez organ nadzoru budowlanego, postępowania zgodnie z wymogami przepisów Prawa budowlanego. W skardze do Sądu J.G. podnosi, że pozbawiono go, jako właściciela i mieszkańca posesji Nr 281/2, możliwości wzięcia udziału w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie rozbudowy istniejących budynków na sąsiedniej działce Nr 281/1. Odpowiedzialność za to ponosi i Urząd Miasta i Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydający kolejne decyzje, pozwalające inwestorowi budować niezgodnie z warunkami, o jakie on sam wnosił. Inwestor wnosił o rozbudowę istniejącego budynku gospodarczego polegającą na niewielkim podwyższeniu budynku. Tymczasem został wybudowany budynek mieszkalny o wysokości dwóch kondygnacji z oknami. Organ potwierdza w uzasadnieniu decyzji, że budynek może posiadać okna, jeżeli jest usytuowany w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy z sąsiednią działką i powołuje się na projekt zamienny, z którego miałoby wynikać, iż okno lukarny zaprojektowane zostało w odległości 4 m od granicy działki 281/2. Podawana w projekcie zamiennym odległość jest mniejsza niż 4 m i nigdy – mimo zgłoszonego żądania – nie była przez inspektorów nadzoru budowlanego zmierzona. Zezwolono zatem na wybudowanie budynku mieszkalnego w sposób "graniczący z legalnością", z naruszeniem prawa "do całokształtu" sąsiedniej posesji. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnymi i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia – stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga J.G. nie zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Przepis ten przewiduje, że po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo – jeżeli budowa została zakończona – o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego, przed upływem dwóch miesięcy od wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 , właściwy organ w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz – w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Przepis art. 50 ust. 1 pkt 3 upoważnia organ do wstrzymania postanowieniem prowadzenia robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Postanowienie takie traci ważność po upływie dwóch miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1. Okoliczności rozpoznawanej sprawy wskazują, że zachodziły wszystkie przesłanki, o których mowa w wyżej wskazanych przepisach Prawa budowlanego, upoważniające Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Poza sporem jest, że inwestor w sposób istotny odstąpił od warunków udzielonego mu w dniu 3 października 2003 r. pozwolenia na rozbudowę istniejącego już na działce Nr 281/1, budynku gospodarczego. W trakcie przeprowadzonego w tej sprawie postępowania dokonano w dniu 30 września 2004 r. oględzin, potwierdzających ten fakt, a następnie postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2004 r., wydanym na mocy art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, wstrzymano inwestorowi prowadzenie prac budowlanych przy rozbudowie przedmiotowego budynku. Ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych zapadło w dniu [...] listopada 2004 r. (postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...]). W dalszym toku postępowania decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na mocy art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego w terminie do dnia 30 marca 2005 r. Działający z urzędu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]maja 2005r. , wydaną na podstawie art.156 § 1 pkt 2 i 5, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa stwierdził nieważność tej decyzji, argumentując, że organ I instancji – wbrew dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego – nie wskazał jakie konkretne roboty budowlane lub czynności inwestor powinien wykonać w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem Z akt sprawy wynika, że wcześniej bo w dniu 4 stycznia 2005r. inwestor przedstawił projekt budowlany zamienny i uzyskał w dniu [...] marca 2005 r. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego udzielającą mu – w oparciu o art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego – pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W dniu [...] lipca 2005 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponownie rozpoznając sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]września 2005 r. – wydaną na mocy art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego – zobowiązał inwestora do sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 30 listopada 2005 r. projektu budowlanego zamiennego, zgodnie z uzyskaną przez niego decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych. W dniu 29 listopada 2005 r. inwestor przedłożył wymagany projekt budowlany. Projekt ten zatwierdzono zaskarżoną decyzją wydaną w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego i inwestorowi udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Rozstrzygniecie to, w ocenie Sądu, nie narusza prawa. Zatwierdzony projekt przewiduje na poddaszu lukarnę, w odległości 4 m od granicy działki Nr 281/1. Do projektu architektoniczno-budowlanego dołączony został aneks datowany 15 listopada 2005 r. opracowany na podstawie przeprowadzonej inwentaryzacji powykonawczej. Odległość spornego budynku od granic działki wynosi 3,6 m (parter bez otworów od strony zachodniej, natomiast w ścianie poddasza jest lukarna w odległości 4 m od granicy (k.89 akt adm.). W tych okolicznościach organ prawidłowo argumentuje, że lokalizacja budynku jest zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690). W myśl § 12 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia budynek ze ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych może być zlokalizowany w odległości nie mniejszej niż 3 m od granicy. Odległość tę zachowano. Sporny budynek usytuowano w odległości 3,6 m od granicy działki skarżącego. Budynek ze ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi może być zlokalizowany w odległości nie mniejszej niż 4 m od granicy nieruchomości – w świetle § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Skoro lukarnę zamontowano w ścianie poddasza w odległości 4 m od granicy działki, na co wskazuje aneks do projektu budowlanego, to brak było podstaw do odmowy zatwierdzenia przedstawionego projektu technicznego. Projekt ten (k.80 akt adm.) przewiduje lukarnę w odległości 4 m od granicy. Sporządzona przez skarżącego i dołączona do akt sprawy dokumentacja fotograficzna nie wskazuje, aby wymagana rozporządzeniem odległość 4 m nie została zachowana. W tych okolicznościach zarzuty i wnioski skargi nie podważały skutecznie argumentacji zaprezentowanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ubocznie należy wyjaśnić, że w rozpoznawanej sprawie nie ma zastosowania powoływany przez skarżącego przepis art. 9 ust. 2 Prawa budowlanego, w myśl którego właściwy organ, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo od takich przepisów. Jak wykazano rozwiązania techniczne, przyjęte w zatwierdzonym projekcie zamiennym zgodne są z wymogami przepisów techniczno-budowlanych, zamieszczonych w omawianym rozporządzeniu dotyczącym warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z tych względów pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.