II SA/Lu 622/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca A. M. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń nadsyłając żądane od niej dokumenty i oświadczenia nie nadesłała oświadczenia wskazującego wysokość jej dochodów uzyskiwanych z prac dorywczych. Nadsyłając natomiast żądane dokumenty część z nich przesłała w formie niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii, co uniemożliwia ich uwzględnienie przy ocenie złożonego przez nią wniosku. Referendarza sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dla oceny zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy czy to w zakresie całkowitym czy też częściowym niezbędne są informacje o wysokości dochodu strony wnoszące o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczenia strony skarżącej złożonym na druku PPF wynika, że osiąga ona dochody z pracy dorywczej za granicą, które pozwalają jej między innymi na opłacanie alimentów i ponoszenie kosztów utrzymania. Strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego ich wysokość oświadczenia takiego nie nadesłała. Przy braku innych źródeł informacji wskazujących na wysokość osiąganych przez stronę skarżącą dochodów uniemożliwia to dokonanie oceny jej możliwości płatniczych. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że strona skarżąca rzeczywiście nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania czy też tego aby poniesienie pełnych kosztów postępowania zagrażało jej uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego, co skutkuje odmową przyznania stronie skarżącej prawa pomocy. Jednocześnie nadmienić należy, że na ocenę powyższą nie wywiera wpływu oświadczenie strony skarżącej, że nie mogła ona w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania nadesłać odpisu złożonego za rok 2008 zeznania podatkowego i dokumentu poświadczającego wysokość płaconych przez nią alimentów. Z nadesłanych przez stronę skarżącą wyciągów z rachunku bankowego jej matki wynika bowiem jaką kwotę rzeczywiści przekazuje ona tytułem alimentów. Natomiast nawet nadesłanie odpisu zeznań podatkowych za rok 2008 przy braku oświadczenia wskazującego wysokość osiąganych dochodów nie pozwoliłoby na ustalenie wysokości środków finansowych, którymi strona skarżąca może obecnie dysponować. Odpis zeznań podatkowych za 2008 r. nie może stanowić źródła informacji wskazującego na wysokość środków finansowych obecnie pozostającymi w dyspozycji strony skarżącej a posłużyć mógłby jedynie weryfikacji rzetelności oświadczenia strony skarżącej dotyczącego wysokości osiąganych przez nią dochodów. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.