II SA/Lu 625/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1034/13 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 1034/13 oddalił skargę M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia. Powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 31 października 2014 r. W postępowaniu sądowym prowadzonym pod sygnatura akt II SA/Lu 1034/13 skarżący był reprezentowany przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. Pełnomocnik ten nie stawił się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 30 września 2014 r. oraz nie wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 2 grudnia 2014 r. skarżący złożył wnioski o sporządzenie i przesłanie powyższego wyroku z uzasadnieniem i o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r., doręczonym skarżącemu i jego pełnomocnikowi w dniu 19 grudnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Postanowienie to nie zostało zaskarżone. Następnie pismem z dnia 28 sierpnia 2015 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 1034/13 z uwagi na fakt, że nie był należycie reprezentowany przez adwokata wyznaczonego z urzędu. Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie w sprawie II SA/Lu 1034/13 postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. odmówił sporządzenia i doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Instytucja wznowienia postępowania polega na ponownym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone zostały w art. 271, art. 272 oraz art. 273 p.p.s.a. Stosownie do art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 p.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, na posiedzeniu niejawnym, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie z przedstawionych przez stronę okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania wynika, że skarga ta została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, jednakże skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Z akt sprawy wynika, że o wskazanej w skardze przyczynie wznowienia skarżący wiedział już co najmniej w dniu 19 grudnia 2014 r., tj. w dniu doręczenia pełnomocnikowi i skarżącemu w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 grudnia 2014 r. odmawiającego przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 1034/13 mijał więc w dniu 19 marca 2015 r. Zatem skarżący wnosząc skargę o wznowienie postępowania w dniu 28 sierpnia 2015 r. uchybili trzymiesięcznemu terminowi do jej wniesienia. Ubocznie należy wskazać, że okoliczności merytoryczne, czy skarżący był należycie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, nie były rozpatrywane w sprawie. Z tych powodów, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.