II SA/Lu 626/07
WyrokWSA w Lublinie2007-10-25
Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec, Maciej Kierek, Krystyna Sidor
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest usytuowanie projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej, jeśli działka inwestora jest wąska, a przepis § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych dopuszcza takie rozwiązanie?Ratio decidendi
Sąd uznał, że usytuowanie projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej jest dopuszczalne, jeśli ze względu na rozmiary działki inwestora nie jest możliwe zachowanie przepisowych odległości od granicy. W przypadku wąskiej działki inwestora (12,5m szerokości), dopuszczalne jest sytuowanie ściany budynku w granicy zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Ponadto, sąd stwierdził, że inwestycja nie narusza słusznego interesu osób trzecich i nie ma podstaw do sporządzenia ekspertyzy stanu technicznego sąsiedniego budynku, gdyż nie wykazano potencjalnego zagrożenia.Stan faktyczny
M. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego. Skarżąca podnosiła, że usytuowanie budynku przy granicy jej działki jest niekorzystne i nie wyraża na to zgody. Zarzucała również brak ekspertyzy stanu technicznego istniejącego budynku na jej działce oraz nieważność postępowania w sprawie rozbiórki części budynku. Wojewoda uznał, że projekt jest zgodny z warunkami zabudowy i przepisami technicznymi, w tym § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, a zgoda sąsiada nie jest wymagana.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Referent Małgorzata Poniatowska-Furmaga, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 października 2007r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia "[...]". nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 35 ust. 1, 2 i 4 ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. z 2000r., Nr 106, poz. 1071 ze zm.) Wojewoda po rozpoznaniu odwołania M. K. utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą I. G. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego wraz z przyłączami wodociągowymi, kanalizacyjnymi, energetycznym i gazowym na działce nr [...] położonej przy ul. P. w [...]
I. G. wnosiła o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalno-usługowego na przedmiotowej działce z lokalizacją przy granicy działki sąsiedniej nr [...] o wymiarach: szerokość 8-6,44m, długość 31,54m.
Właścicielka sąsiedniej działki, oznacz. nr [...] – M. K. podnosiła w odwołaniu, że usytuowanie projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy tej działki jest niekorzystne dla jej mieszkańców, którzy nie wyrażają na to zgody.
Organ odwoławczy badając sprawę ustalił, że nie zachodzą przesłanki wydania decyzji odmawiającej udzielenia inwestorce pozwolenia na budowę. Spełniła ona bowiem wszystkie wymogi formalne: złożyła wraz z wnioskiem projekt budowlany oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a w wykonaniu postanowienia z dnia 21 marca 2007r. uzupełniła braki wniosku. Organ stwierdził, że przedłożony projekt zgodny jest z ustaleniami decyzji Burmistrza Miasta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] (zmienionej decyzją z dnia [...] ). W decyzji tej określono m.in. linie zabudowy działki nr [...] od strony ul. P. – min. 8,0m, maksymalną powierzchnię zabudowy działki - 40% oraz wysokość budynku od poziomu terenu do kalenicy dachu - 8,0m.
Organ ustalił również, że projekt zgodny jest z przepisami techniczno-budowlanymi, a w szczególności – wbrew zarzutom odwołania- nie narusza postanowienia §12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690), regulującego odległości budynków od granic działek sąsiednich. Organ ustalił, że działka nr [...] jest wąska, ma 12,5m szerokości, dlatego dopuszczalne jest w świetle § 12 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia usytuowanie budynku na tej działce bezpośrednio przy granicy.
W ocenie organu, taka lokalizacja projektowanego budynku nie ograniczy możliwości zabudowy działki nr [...].
Organ wyjaśnił również, że wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę nie jest uzależnione od zgody właścicieli działek sąsiednich, a ponadto stwierdził, że postępowanie zostało przeprowadzone przez organ I instancji prawidłowo, z udziałem wszystkich stron.
Skargę do sądu administracyjnego wniosła M. K. domagając się uchylenia decyzji obu organów administracyjnych.
Skarżąca zarzuciła, że w sprawie nie sporządzono ekspertyzy stanu technicznego starego, przeznaczonego do rozbiórki i grożącego poważnym uszkodzeniem budynku usytuowanego na działce nr [...], dlatego nie można zaakceptować udzielonego inwestorce pozwolenia na budowę.
Skarżąca podniosła również, że decyzja Starosty zezwalająca na rozbiórkę budynku drewnianego położonego na działce nr [...] nie została doręczona wszystkim stronom postępowania, dlatego postępowanie, w którym została ona wydana jest nieważne.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, że w sprawie rozbiórki części drewnianego budynku na działce [...] toczyło się odrębne postępowanie, dlatego argumenty dotyczące decyzji w tej sprawie nie mogą być uwzględnione w niniejszym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 ust.1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego.
Skarga nie jest zasadna.
W świetle art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2003r.,Nr 207, poz.2016 ze zm.) w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę organ administracyjny sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, o ile taki dla danego terenu został sporządzony, i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (w przypadku braku planu miejscowego), w tym także z przepisami techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz uprawnienia budowlane osoby sporządzającej projekt. (ust. 1) Zgodnie z art.32 ust.4 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zaś z wnioskiem w tej sprawie wystąpił w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami).
W razie spełnienia powyższych wymagań właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. (art.35 ust.4).
W sprawie zachodzą przesłanki zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia I. G. pozwolenia na budowę.
W szczególności stwierdzić należy, że inwestycja zgodna jest z ustaleniami decyzji Burmistrza Miasta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] (zmienionej decyzją z dnia [...] ) wydanej z powodu braku planu miejscowego.
Inwestorka przedłożyła wymagane opinie i uzgodnienia oraz złożyła wraz z wnioskiem oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Projekt został sporządzony przez inżynierów posiadających wymagane uprawnienia i opracowany przez inżyniera architektury M. P., uprawnionego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w specjalności architektonicznej.
Wbrew zarzutom skargi inwestycja nie narusza przepisów techniczno- budowlanych, w szczególności zaś § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz.690 ze zm.) w aktualnym brzmieniu, nadanym mu w § 1 pkt 7 rozporządzenia zmieniającego z dnia 7 kwietnia 2004r. (Dz.U. z 2004r., Nr 109, poz.1156).
Przepis ten stanowi, że budynki na działce budowlanej co do zasady sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż: 4m – w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 3m- w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy.
Jednocześnie w ustępie 3 pkt 2 cytowany przepis wprowadza wyjątek od tej zasady, uprawniając do sytuowania ściany budynku w mniejszych odległościach, a nawet bezpośrednio w granicy, jeżeli nie jest możliwe zachowanie wskazanych odległości ze względu na rozmiary działki.
Z dokumentów sprawy wynika, że działka inwestorki jest wąska -12,5m, a więc nie jest możliwe zachowanie odległości 3 i 4 m od granicy z działką [...]
Usytuowanie projektowanego budynku w granicy z tą działką jest zatem dopuszczalne w świetle §12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Jednocześnie stwierdzić należy, że możliwa jest także zabudowa działki skarżącej, a więc przedmiotowa inwestycja nie narusza słusznego interesu osób trzecich, o którym mowa w art. 5 ust.1 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane.
Skoro zatem projektowany przez I. G. budynek na działce nr [...] przy ul. P. w [...] nie narusza przepisów techniczno-budowlanych, to organ - mając na uwadze postanowienia art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane, obowiązany był udzielić inwestorce pozwolenia na budowę.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego ekspertyzy stanu technicznego budynku znajdującego się na działce skarżącej stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Obowiązek sporządzenia takiej ekspertyzy istnieje tylko wówczas, gdy istniejący na działce sąsiedniej budynek znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku projektowanego i jednocześnie zostanie uprawdopodobnione, że oddziaływanie nowego budynku na budynek istniejący może spowodować zagrożenie dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenie jego przydatności do użytkowania. (§ 206 ust. 1 w zw. z § 204 ust. 5 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Skarżąca nie wskazała, w jaki sposób projektowany budynek mógłby spowodować zagrożenie budynku istniejącego na jej działce, nie wykazała również, że znajduje się on bezpośrednio przy budynku projektowanym, dlatego nie ma podstaw do sporządzenia ekspertyzy stanu technicznego, o której mowa w § 206 cyt. rozporządzenia.
Z powyższych względów Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji prawa nie naruszają, oddalił skargę na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło