II SA/Lu 63/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego M. W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta decyzją z dnia [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia M. W., złożonego w dniu 25 września 2012 r. w Starostwie Powiatowym w Ś., uzupełnionego w dniu 26 października 2012 r., dotyczącego budowy ogrodzenia działki nr 1509/4, położonej w Ś. przy ul. O. 10. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że inwestor nie uzupełnił wszystkich brakujących dokumentów, wymienionych w postanowieniu Starosty Ś. z dnia 3 października 2012 r., znak: [...]. W treści wniosku i oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zgłaszający wymienił działkę, której nie ma w zasobach geodezyjnych Starostwa, nie podał też daty wypełnienia oświadczenia. Organ I instancji jednocześnie wskazał, że planowane ogrodzenie narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwalą Rady Miejskiej w Świdniku Nr VI1/74/2003 z dnia 12 czerwca 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 121, poz. 2835). Ogrodzenie zostało zlokalizowane bowiem na terenie pasa drogowego ulicy lokalnej, w jej liniach rozgraniczających. W odwołaniu od powyższej decyzji M. W. wyjaśnił, że wymieniona w zgłoszeniu działka nr 1509/4 została przywrócona po 11 latach do zasobów gruntów na podstawie decyzji Starosty z dnia [...], znak: [...]. Wskazał też, że uzupełnił datę na wniosku (w zgłoszeniu robót budowlanych). Wojewoda decyzją z dnia [...] po rozpoznaniu powyższego odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu wskazał, że zgłoszenie M. W. z dnia 24 września 2012 r. zamiaru budowy ogrodzenia działki nr 1509/4 od strony ul. M. nie spełniało podstawowych wymogów formalnych. Nie dołączono do niego oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane i nie podano terminu rozpoczęcia robót budowlanych (min. 30 dni od daty uzupełnienia dokumentów). Ze zgłoszenia nie wynikało także – zdaniem organu - jakiej wysokości będzie ogrodzenie, ponieważ niedołączono rysunków, szkiców ogrodzenia z podanymi wymiarami i jego usytuowaniem. Wobec tego organ uznał, że organ I instancji słusznie nałożył na M. W. obowiązek przedstawienia wymiarów elementów ogrodzenia, a w przypadku budowy bramy i furtki - ich parametrów, dołączenia prawidłowo wypełnionego oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cel budowlane, a także wskazania lokalizacji ogrodzenia na aktualnej mapie sytuacyjno-wysokościowej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Ś., zespołu przemysłowo-składowego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Świdniku Nr VII/74/2003 z dnia 12 czerwca 2003 r. Poza tym słusznie zażądał, w przypadku budowy bramy i furtki, uzgodnienia ich usytuowania z zarządcą drogi. Organ odwoławczy podniósł także, że błędne było natomiast żądanie organu I instancji do wskazania innej działki niż nr 1509/4, gdy działka o nr 1509/4 znajduje się już w zasobach gruntów Starostwa. Należy potwierdzić, że nie wszystkie braki, słusznie wymienione w postanowieniu Starosty z dnia [...], znak: [...], zostały usunięte. W oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, które powinno być wypełnione zgodnie z wymogami określonymi w załączniku Nr 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r., w sprawie wzorów: wniosków o pozwolenia na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cel budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz.U. Nr 120, poz. 1127 ze zm.), pod oświadczeniem o tym, że zgłaszający jest świadomy odpowiedzialności karnej za podanie w niniejszym oświadczeniu nieprawdy, zgodnie z art. 233 k.k., powinna być podana data złożonego przez M. W. oświadczenia. W zgłoszeniu (uzupełnionym w dniu 26.10.2012 r.) podano ponadto termin rozpoczęcia robót w dniu 22.11.2012 r., który jest krótszy niż wymagany w art. 30 ust. 5 cyt. ustawy 30-dniowy termin do rozpoczęcia robót liczony od dnia zgłoszenia (uzupełnienia zgłoszenia). Na dołączonej mapie nie przedstawiono też precyzyjnie przebiegu ogrodzenia w linii granicy działki nr 1509/4 od strony ul. M. Jednocześnie przebiegu linii tego ogrodzenia od strony ulicy nie dostosowano do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ś., zespołu przemysłowo-składowego, zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Świdniku Nr VII/74/2003 z dnia 12 czerwca 2003 r. W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie M. W. podniósł, że uzupełnił braki zgłoszenia w dniu 26 października 2012r. Wyjaśnił, że zamiarem skarżącego było "zregenerowanie" ogrodzenia wybudowanego przed 1980r. Skarżący poza tym wskazał, że zgodnie z wytycznymi organu administracji zdemontował ogrodzenie i zgłosił zamiar budowy nowego. Wyjaśnił, że jego działka od wielu lat narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ znajduje się w pasie drogowym i do tej pory nie było to kwestionowane. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, pozwolenie na ogrodzenie lub nakaz wykupienia jego gruntów w celu realizacji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Świdniku Nr VII/74/2003 z dnia 12 czerwca 2003r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumenty podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2013r. pełnomocnik skarżącego – wskazując, że ma to wpływ na wynika przedmiotowej sprawy - dołączył do akt sprawy decyzję Wojewody z dnia [...] stwierdzającą nieważność decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału działki nr 1509/4 położonej w Ś., stanowiącej własność M. W. i F. W., a także załączniki graficzne do starego i nowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Mając na uwadze powyższe przesłanki sąd uznał, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego oraz bez dostatecznego wyjaśnienia i rozważenia sprawy do końcowego jej rozstrzygnięcia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że organy nie ustosunkowały się do decyzji Wojewody z dnia [...] stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] dotyczącej zatwierdzenia projektu podziału działki nr 1509/4 położonej w Ś., na której skarżący miał zamiar wybudować ogrodzenie objęte zgłoszeniem z dnia 25 września 2012r. Okoliczność powyższa ma znaczenie, ponieważ organy nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny niniejszej sprawy, bo nie uwzględniły zweryfikowanych danych wynikających z decyzji z dnia [...]. Przedmiotowa kwestia ma wpływ na rozstrzygnięcie, ponieważ w rzeczywistości nie można ocenić, czy w obecnie obowiązującym stanie prawnym ogrodzenie, którego budowy domaga się skarżący zlokalizowane będzie - jak twierdzi organ odwoławczy – na terenie pasa drogowego ulicy lokalnej (06KL 1/2) – ul. M. w jej liniach rozgraniczających, a w związku z tym, czy skarżący usytuowanie spornego ogrodzenia musi uzgadniać z zarządcą drogi. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd stwierdził, iż skarga M. W. zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, co mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a., wyrażającym zasadę prawdy obiektywnej, organ administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Stosownie zaś do treści art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ ocenia bowiem na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku, że organ administracji zobowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego i rozwianiu wszelkich wątpliwości pojawiających się w toku jego ustalania. Ustalenie stanu faktycznego sprawy jest bowiem niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania norm prawa materialnego i winno korespondować z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania i wynikami jego analizy. Z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego obowiązek wnikliwego ustalenia stanu faktycznego spoczywa nie tylko na organie pierwszej instancji, lecz także na organie odwoławczym, który zgodnie z art. 136 k.p.a. może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. W niniejszej sprawie organy pierwszej, jak i drugiej instancji jako przyczynę zgłoszenia sprzeciwu wskazały na fakt, że skarżący nie uzupełnił braków zgłoszenia z dnia 25 września 2012r. m.in. poprzez nie przedstawienie uzgodnienia usytuowania bramy i furtki ogrodzenia z zarządca drogi z uwagi na to, że ogrodzenie to usytuowane jest na terenie pasa drogowego. Na rozprawie do akt została dołączona decyzja Dyrektora Wydziału Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 16 listopada 2001r. stwierdzająca nieważność decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia projektu podziału działki nr 1509/4 położonej w Ś. Biorąc pod uwagę, iż dokument ten stanowił o nowych, istotnych w niniejszej sprawie okolicznościach, organ drugiej instancji powinien był z urzędu przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe i uzupełnić materiał dowodowy o wskazane orzeczenie. Podkreślić przy tym należy, że decyzję w tej sprawie wydawał Wojewoda (organ II instancji w niniejszej sprawie). W ocenie Sądu, organ odwoławczy – nie uwzględniając w toku postępowania odwoławczego powyższej decyzji z dnia 16 listopada 2001r. – naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., a w konsekwencji także art. 80 i art. 136 k.p.a. Wobec stwierdzenia naruszenia postanowień art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rozpatrzy odwołanie skarżącego mając na uwadze ractio legis przepisów dotyczących wniesienia sprzeciwu, w tym terminu do jego wniesienia.