II SA/Lu 63/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Asesor sądowy Marcin Małek Protokolant Referent Agnieszka Komajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2022 r. sprawy ze skargi B. B.-T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać [...] P. W. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości [...] zł ([...]), w tym [...] zł ([...]) należnego podatku od towarów i usług. Pismem z dnia [...] grudnia 2021r., B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] orzekającą o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania oraz utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] uchylającą za okres od [...] marca 2020 r., do [...] maja 2021r., prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko: W. F., ustalone na okres od [...] października 2019 r., do [...] maja 2021 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2022 r., wyznaczono termin rozprawy na dzień 17 maja 2022 r. W dniu 5 maja 2022 r., pełnomocnik skarżącej złożył w Biurze Podawczym Sądu pismo skarżącej, w którym oświadczyła, że cofa skargę z dnia [...] grudnia 2021r. oraz że została poinformowana o skutkach cofnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i w konsekwencji – stosownie do powołanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – umorzyć postępowanie. Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.