II SA/Lu 630/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Stażysta Magdalena Kuca, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji dotyczącej ustanowienia obrębów hodowlanych na stawach rybnych oddala skargę. Decyzją z dnia 4 sierpnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania J. D. od decyzji z dnia 30 czerwca 2008 r. wydanej z upoważnienia Marszałka Województwa w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego z wniosku J. D. w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji Wojewody Nr [...], dotyczącej ustanowienia obrębów hodowlanych w stawach rybnych, stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w dzierżawie Gospodarstwa Rybackiego "K." Sp. z o.o. w Ł – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, że decyzją z dnia 30 czerwca 2008 r. wydaną z upoważnienia Marszałka Województwa umorzono postępowanie wszczęte z wniosku J. D. w sprawie uchylenia lub zmiany decyzji Wojewody dotyczącej ustanowienia obrębów hodowlanych w stawach rybnych, stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w dzierżawie Gospodarstwa Rybackiego "K." Spółki z o.o. w Ł. Organ pierwszej instancji wskazał, iż zmiana ostatecznej decyzji na gruncie art. 155 kpa może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu, a stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. Zdaniem organu wnioskujący nie może zostać uznany za podmiot legitymowany do żądania wszczęcia postępowania o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej, bowiem nie posiada interesu prawnego we wzruszeniu ostatecznej decyzji administracyjnej, wydanej przez Wojewodę. Organ nie znalazł także podstaw do wznowienia postępowania czy stwierdzenia jego nieważności. Po rozpatrzeniu odwołania J. D. od decyzji organu pierwszej instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium powołało się na przepis art. 15 ust. 2 b/ ustawy o rybactwie śródlądowym, z którego wynika, iż decyzja o ustanowieniu obrębów hodowlanych może być wydana na wniosek uprawnionego do rybactwa. Organ odwoławczy podzielił w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu organu pierwszej instancji w zakresie możliwości zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej, na mocy art. 155 kpa. W ocenie organu, skarżący nie legitymuje się interesem prawnym w tej sprawie, a zatem nie przysługuje mu przymiot strony. Podnoszona przez skarżącego potrzeba uzyskania dojazdu do prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa jest według organu interesem faktycznym. Ponadto powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, Kolegium podkreśliło, że prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 kpa uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz z udziałem tych samych stron. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 kpa nie może zmierzać do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem. Ponadto, wydana w trybie art. 155 kpa decyzja nie może zostać skierowana do podmiotu, który nie był adresatem weryfikowanej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego J. D. wnosi o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podnosi, że decyzja Wojewody jest sprzeczna z ustawą prawo geodezyjne, gdyż wyrys obrębu hodowlanego "W." sporządzono na kopii mapy ewidencyjnej nie aktualizowanej od ponad 30 lat. Zdaniem skarżącego, miało to na celu włączenie do obrębu drogi gminnej i koryta rzeki S. Skarżący twierdzi, że wnosi opłaty za użytkowanie gruntów zajętych pod elektrownię, a grunty te włączone są do obrębu hodowlanego. Ponadto, kwestionowana decyzja jest niezgodna z art. 15 Prawa wodnego dotyczącego wyznaczania linii brzegowej koryta rzeki. Do skargi J. D. dołączył kopie pism Urzędu Wojewódzkiego, wnosząc jednocześnie o nakazanie sporządzenia wyrysu geodezyjnego obrębu hodowlanego "W." na zaktualizowanej mapie zasadniczej przez uprawnionego projektanta z uwzględnieniem obowiązujących ustaw. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do regulacji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że Sąd bada zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Poddawszy takiej właśnie kontroli zaskarżoną decyzję, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest uzasadniona. Podkreślenia wymaga fakt, że przed wydaniem decyzji, organ I instancji wezwał J. D. do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez sprecyzowanie zawartego w nim żądania. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący podał, że wnosi o uchylenie lub zmianę decyzji Wojewody nr [...] z dnia 22 kwietnia 2005 r. W piśmie tym wskazał także, że w nowej decyzji należy zmienić wyrys geodezyjny obrębu hodowlanego oraz uwzględnić wcześniej wydane decyzje dotyczące tego terenu. Natomiast stosownie do art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Taka konstrukcja przepisu art. 155 kpa powoduje, że nie można w nim upatrywać środka zmierzającego do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Postępowanie prowadzone na podstawie tego przepisu jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym, a jego celem jest jedynie ustalenie, czy zachodzą przesłanki do uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej określone w art. 155 kpa i czy ewentualnemu uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne. Natomiast w myśl art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Oznacza to, że musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwości wydania przez organ decyzji lub podjęcia czynności. Skarżący podkreśla, że decyzja której uchylenia lub zmiany domaga się spowodowała, że dzierżawca stawów w W. utrudnia mu dojazd do prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa. Okoliczności te w ocenie Sądu, uznać należy za interes faktyczny, a nie interes prawny. Natomiast, interes faktyczny nie jest podstawą do uznania skarżącego za stronę postępowania o ustanowienie obrębu hodowlanego. Stroną takiego postępowania w myśl art. 15 ust. 2b/ ustawy o rybactwie śródlądowym (Dz.U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750 z późn.zm.), jest uprawniony do rybactwa. Ponadto, jak słusznie podkreślił organ orzekający, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 kpa uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego, z udziałem tych samych stron. Natomiast decyzja wydana w trybie art. 155 kpa nie może zostać skierowana do podmiotu, który nie był adresatem weryfikowanej decyzji. Dlatego też, uznając zarzuty zawarte w skardze za niezasadne, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.