II SA/Lu 633/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Asesor sądowy Marcin Małek Protokolant Referent Kinga Kościejewska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 listopada 2021 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oddala skargę. Zaskarżoną do sądu decyzją z [...] r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania L. K. (dalej jako: skarżąca), L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: L. WINB), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) miasta L. z [...] r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na skutek wniosku skarżącej z 11 czerwca 2018 r., w którym żądała wydania nakazu rozbiórki balkonów w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie szeregowej, położonym na działce nr ew. 149 przy ul. [...] w L.. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 18 lipca 2018 r. ustalono, że na ww. działce położony jest budynek mieszkalny jednorodzinny, trzykondygnacyjny, w zabudowie szeregowej. Od strony południowej budynku znajdują się balkony, które wykonane zostały w technologii żelbetowej, wyłożone płytami typu lastryko. W toku postępowania ustalono, że budynek został wybudowany na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z 14 maja 1975 r. Ponadto właściciel budynku przedłożył kserokopię zawiadomienia Urzędu Miejskiego w L. z 17 lutego 1983 r. o przyjęciu zgłoszenia do użytkowania przedmiotowego budynku mieszkalnego. Organ I instancji stwierdził, że z projektu budowlanego wynika, iż balkony spornego budynku zostały wykonane w chwili budowy budynku mieszkalnego (około 1982 r.). W związku z tym organ decyzją z [...] r. umorzył postępowanie. W wyniku odwołania wniesionego przez skarżącą, decyzją z [...] r. L. WINB uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że pozwoleniem na budowę objęty był budynek w zabudowie szeregowej – środkowy segment, o wymiarach 7 m x 10,27 m, z balkonami po obu stronach budynku, znajdującymi się na parterze i pierwszym piętrze. Z przeprowadzonej w dniu 18 lipca 2018 r. kontroli wynika natomiast, że wybudowano budynek o wymiarach 7,13 m x 13,2 m z balkonami również na poddaszu. W związku z powyższym budynek został wybudowany ze znacznym odstępstwem od warunków wynikających z pozwolenia na budowę. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji zgromadził dokumentację w sprawie i przeprowadził kolejne oględziny w dniu 7 maja 2019 r. W trakcie oględzin dokonano pomiarów przedmiotowego budynku i ustalono, długość budynku mieszkalnego – 13,1 m, szerokość budynku od strony południowej – 6,91 m, szerokość budynku od strony północnej – 7,15 m. Dodatkowo wskazano, że w projekcie budowlanym nie przewidziano balkonu usytuowanego na poddaszu budynku od strony południowej. Wejście do budynku oraz cała klatka schodowa znajdują się po lewej stronie budynku, a zatem zostały umiejscowione niezgodnie z projektem budowlanym. Ponadto inwestor nie wykonał garażu przewidzianego projektem budowlanym w piwnicy budynku. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że inwestor przy budowie przedmiotowego obiektu odstąpił w sposób istotny od warunków udzielonego pozwolenia na budowę w zakresie charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego (długość i kubatura), bowiem wymiary budynku, pomierzone na gruncie nie są zgodne z projektem budowlanym, zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę, w którym wymiary te wynoszą odpowiednio: długość 10,27 m x szerokość 7 m. W tej sytuacji decyzją z [...] r. PINB miasta L. nakazał A. B. i M. B. przedłożenie czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego ww. budynku mieszkalnego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Na skutek odwołania skarżącej, decyzją z [...] r. L. WINB uchylił decyzję PINB [...] r. oraz nakazał współwłaścicielom nieruchomości – A. B., M. B. i M. S. sporządzenie i przedstawienie w terminie do 31 stycznia 2020 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego. Uzasadniając rozstrzygnięcie L. WINB wskazał, że organ I instancji nałożył obowiązek tylko na dwóch z trzech współwłaścicieli. Inwestorzy przedłożyli projekt zamienny w terminie, jednakże organ I instancji dwukrotnie wzywał inwestorów usunięcia braków w projekcie. Ostatecznie projekt budowlany zamienny niezawierający braków złożono w dniu 22 lutego 2021 r. W tej sytuacji, decyzją z 24 marca 2021 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 4 art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (aktualnie: Dz. U. z 2021 r., poz. 2351, ze zm.; dalej jako: P.b.) PINB miasta L., zatwierdził dla współwłaścicieli A. B., M. B. i M. S. projekt budowlany zamienny obejmujący budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej wraz z balkonami, zagospodarowaniem terenu i instalacjami na działce nr [...]. Jednocześnie nałożył na współwłaścicieli obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podniosła, że projekt zamienny dotyczy budynku już wykonanego. Zarzuciła, że projekt nie spełnia wymagań przeciwpożarowych, jest niezgodny ze stanem faktycznym. Ponadto wskazała uchybienia dotyczące instalacji gazowej, wiaty garażowej i odprowadzania wód opadowych. W piśmie z 16 czerwca 2021 r. skarżąca podtrzymała stanowisko, że projekt zamienny zawiera istotne błędy. Podniosła również, że sporny budynek zlokalizowany przy ul. [...] w L. został "nabudowany" na będący jej własnością budynek przy ul. [...] od strony południowej na głębokość 16 cm. Ponadto skarżąca przedstawiła wykonane przez siebie pomiary i dołączyła fotografie do akt. Skarżąca zakwestionowała także sposób odprowadzenia wód opadowych ze spornego budynku. Po rozpatrzeniu odwołania, wskazaną na wstępie decyzją z [...] r. L. WINB utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w sprawie zastosowanie będą miały przepisy Prawa budowlanego obowiązujące przed wejściem w życie ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471). Postępowanie administracyjne zostało wszczęte w dniu 26 czerwca 2018 r. oraz nie zostało zakończone decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie nowelizacji ustawy Prawo budowlane, tj. do dnia 19 września 2020 r. W ocenie L. WINB, po sprawdzeniu przedłożonego przez inwestorów projektu zamiennego prawidłowe jest stanowisko organu I instancji, że projekt został wykonany zgodnie z przepisami, jest kompletny, zawiera wymagane przepisami prawa opinie, uzgodnienia, pozwolenia, sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Został opracowany przez osoby mające wymagane uprawnienia budowlane, które mają aktualne na dzień sporządzenia projektu, zaświadczenie o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. W ocenie organu odwoławczego PINB miasta L. zaniechał jednak zbadania zgodności projektu budowlanego zamiennego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z tym zlecono organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego. Po przeanalizowaniu dodatkowej dokumentacji L. WINB stwierdził, że przedłożony projekt budowlany zamienny jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w L. z dnia 29 sierpnia 2002 r. Zgodnie z ustaleniami planu miejscowego, działka nr [...] położona jest na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej o maksymalnej wysokości budynku do dwóch kondygnacji z możliwością realizacji poddasza użytkowego. Ponadto na wyznaczonych terenach zabudowy mieszkaniowej na działkach wydzielonych, ustala się zasadę realizacji na działce budowlanej jednego budynku mieszkalnego. Organ odwoławczy stwierdził, że na działce nr [...] znajduje się jeden budynek mieszkalny, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie, przy czym dwie ściany tego budynku pokrywają się z granicą działki. Budynek mieszkalny nie narusza także § 18 ust. 3 pkt 3 planu miejscowego, ponieważ plan dopuszcza na terenach ekstensywnej zabudowy mieszkalnej powierzchniowe odprowadzenie wód opadowych do gruntu, co ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż wody opadowe są odprowadzane na teren własnej działki. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w odwołaniu L. WINB stwierdził, że właściwy organ administracji nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu, a jego ocenie podlega jedynie zgodność przyjętych rozwiązań z prawem, przy czym nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska oraz poza sprawdzeniem zgodności projektu budowanego z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu. W świetle obecnie obowiązujących przepisów odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant i ewentualnie sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek załączyć do projektu oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 P.b.). Obecnie organ nie ingeruje więc w merytoryczną treść projektu budowlanego, lecz kontroluje go w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 pkt 3 P.b., to jest pod względem jego kompletności. W skardze do sądu administracyjnego na decyzję L. WINB L. K. podniosła, że projekt zamienny nie uwzględnia konieczności odprowadzenia wód opadowych z północnej strony domu jednorodzinnego na teren posesji, mimo że projekt przewiduje odprowadzanie wód, lecz woda odprowadzana jest na utwardzone miejsca postojowe dla samochodów osobowych. Wskazała, że miejsca postojowe samochodów osobowych są zaprojektowane sprzecznie z obowiązującymi przepisami, ponieważ są częściowo zadaszone (znajdują się pod balkonem) i nie znajdują się w określonej odległości od okien. Stwierdziła, że liczniki gazu wraz z urządzeniami redukcyjnymi budynku przy ul. [...] znajdują się na ścianie jej budynku. Zarzuciła również sporządzenie inwentaryzacji budynku niezgodnie ze stanem faktycznym. W odpowiedzi na skargę LWINB wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej i podtrzymał stanowisko wyrażone w decyzji. Sprawa została rozpoznana na rozprawie przeprowadzonej zgodnie z art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842, ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga podlegała oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ prawidłowo zastosował przepisy Prawa budowlanego sprzed nowelizacji, która weszła w życie we wrześniu 2020 r. Zgodnie z przepisami przejściowymi zawartymi w ustawie zmieniającej z 13 lutego 2020 r. (art. 28), do spraw, o których mowa w art. 25-27 (m.in. wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie nowelizacji stosuje się przepis art. 36a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą oraz nie stosuje się przepisów art. 36a ust. 5a ustawy zmienianej w art. 1. Przepis przejściowy wskazuje zatem na zasadę stosowania art. 36a P.b., dotyczącego oceny istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, w nowym brzmieniu, nadanym nowelizacją. Należy jednak zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie, wiążąca ocena co do tego, iż doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego została wyrażona w ostatecznej decyzji L. WINB z [...] r. W związku z powyższym w sprawie ma zastosowanie art. 36a P.b. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Sprawa oceny, czy doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego została zakończona ww. ostateczną decyzją, wydaną przed wejściem w życie nowelizacji. N. brzmienie art. 36a P.b. miałoby zastosowanie tylko wówczas, gdyby taka wiążąca ocena w kwestii odstępstw nie została wyrażona w ostatecznej decyzji wydanej przed datą wejścia w życie nowelizacji. Zgodnie z art. 36a ust. 5 P.b. w brzmieniu sprzed nowelizacji istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi m. in. odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury (pkt 1), charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a (pkt 2). W nowym stanie prawnym została wydana dopiero decyzja zatwierdzająca już przedłożony projekt zamienny, a zatem finalizująca ostatni etap procedury, obejmującej nałożenie obowiązku złożenia projektu budowlanego zamiennego i kolejno jego zatwierdzenie. Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego wymaga doprowadzenia do stanu zgodności z prawem spornego obiektu budowlanego przede wszystkim poprzez przedłożenie projektu budowlanego zamiennego, który podlega ocenie organu nadzoru budowlanego w trybie postępowania naprawczego (art. 51 ust. 4 P.b.). Ponieważ projekt budowlany zamienny w pewnym sensie zastępuje pierwotny, zatwierdzony projekt budowlany, podlega ocenie w perspektywie przesłanek określonych w art. 35 ust. 1 P.b. W brzmieniu art. 35 ust. 1 P.b. miarodajnym dla oceny stanu prawnego sprawy (sprzed wejścia w życie nowelizacji Prawa budowlanego z 2020 r.), ocena projektu budowlanego, również zamiennego obejmowała cztery elementy: (1) zgodność projektu z ustaleniami planu miejscowego i innymi aktami prawa miejscowego (ew. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu), a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; (2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; (3) kompletność projektu i posiadanie wymaganych przepisami opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; (4) wykonanie i ewentualne sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Wobec takiego brzmienia art. 35 ust. 1 P.b. należy podkreślić, że to obowiązkiem projektanta jest opracowanie projektu zamiennego w sposób zgodny z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, a także zapewniający doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Weryfikacja projektu zamiennego przez organ nadzoru budowlanego przeprowadzana jest wyłącznie w granicach określonych w art. 35 ust. 1 P.b. Z przepisu tego wynika, że ocena zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi odnosi się do projektu zagospodarowania działki, a nie do projektu technicznego, zawierającego projektowane rozwiązania konstrukcyjne. Za merytoryczną zawartość projektu w kwestii rozwiązań konstrukcyjnych odpowiedzialność ponosi co do zasady wyłącznie projektant. Po drugie, mając na uwadze całokształt zarzutów ponoszonych przez skarżącą zarówno w skardze, jak i na etapie postępowania administracyjnego, należy podkreślić, że przedmiotem postępowania jest kwestia odstępstw od projektu zatwierdzonego decyzją z [...] r., a nie ponowna ocena pierwotnego projektu budowlanego, czy wszelkie inne nieprawidłowości w sposobie zagospodarowania nieruchomości (działki nr [...]), podnoszone przez skarżącą. Pomimo tego, że projekt zamienny w pewnym sensie zastępuje projekt pierwotny, to jednak nie można abstrahować od faktu, że w obrocie prawnym jako ostateczna pozostaje decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę (w tym przypadku z [...] maja 1975 r.). Nie można zatem dokonywać pośredniej weryfikacji prawidłowości tej decyzji, poza procedurą trybów nadzwyczajnych, przez kwestionowanie w postępowaniu w sprawie projektu zamiennego, tych rozwiązań, które pierwotnie zostały zatwierdzone ostatecznym pozwoleniem na budowę i nie zostały zmienione w sposób kwalifikujący się do uznania za odstępstwo. Całe postępowanie ma odnosić się do tego, co stanowiło istotne odstępstwo, istotne zmiany w stosunku do zatwierdzonego projektu pierwotnego. Nie można w ten sposób, obchodząc tryby nadzwyczajne, próbować doprowadzić do weryfikacji decyzji ostatecznej zatwierdzającej projekt pierwotny. Należy zwrócić uwagę, że w decyzji z [...] r. L. WINB nakazał sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, w związku z konkretnymi uchybieniami. Dostrzegł, że przedmiotowy budynek ma odmienne wymiary od projektowanych, przy czym różnica długości przekracza 2% długości projektowanej. Zanegował prawidłowość usytuowania balkonu na poddaszu budynku od strony południowej. Wskazał na nieprawidłowe umiejscowienie wejścia do budynku i całej klatki schodowej. Inwestor nie wykonał też przewidzianego w projekcie garażu w piwnicy. Decyzja ta jest ostateczna i prawomocna (art. 16 § 3 k.p.a.), nie została bowiem zaskarżona do sądu administracyjnego. Decyzja z [...] r. określiła tym samym w sposób wiążący zakres zmian, na jakich należało się skupić opracowując projekt budowlany zamienny. Oczywiście projekt budowlany zamienny powinien spełniać tożsame wymogi jak zwykły projekt budowlany, tym niemniej jednak nie można uznawać za błąd projektanta zastosowanie tych samych rozwiązań projektowych, co w projekcie pierwotnym, skoro rozwiązania te zostały zaakceptowane ostateczną decyzją zatwierdzająca pierwotny projektu budowlany. Kontrolując zgodność z prawem zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych ramach, sąd nie znalazł żadnych podstaw do zakwestionowania prawidłowości ocen i argumentów wyrażonych przez L. WINB. Organ dokonał oceny projektu zamiennego w perspektywie wszystkich przesłanek z art. 35 ust. 1 P.b., w tym uzupełniając pominiętą przez organ I instancji ocenę w perspektywie przesłanki zgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ocena ta zdaniem Sądu została dokonana prawidłowo. Niezasadne wobec tego są podniesione w skardze zarzuty. W szczególności nie zasługuje na uwzględnienie zarzut braku uwzględnienie w projekcie odprowadzenia wód opadowych z północnej strony domu na teren własnej posesji. Przeczy temu treść projektu zamiennego, w którym jednoznacznie wskazano, że wody opadowe są odprowadzane na teren własny (k. 25). Kontroli organów administracji architektoniczno-budowlanej podlega zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami prawa (§ 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; Dz. U. 2002, nr 75, poz. 690, dalej: r.w.t.). Nie można odmówić zatwierdzenia projektu zamiennego, jeżeli zawiera rozwiązania wymagane przepisami techniczno-budowlanymi. Jeżeli natomiast doszło do faktycznego wykonania robót w taki sposób, który nie jest zgodny z projektem zamiennym, może to być przedmiotem zupełnie odrębnego postępowania. W toku postępowania administracyjnego, L. WINB wskazał, że problematyka wiaty garażowej została objęta odrębnym postępowaniem (podobnie jak kwestia wiaty śmietnikowej). Z tym rozwiązaniem ściśle związana jest lokalizacja miejsc postojowych (zgodnie z § 19 r.w.t.). W związku z powyższym kwestia ta nie była przedmiotem analiz w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego. Podniesiony w tym kontekście zarzut w skardze pozostaje zatem bez związku z rozpoznawaną sprawą, jako wykraczający poza jej przedmiot. W kwestii zarzutu niezgodnego z prawem umieszczenia liczników gazu i urządzeń redukcyjnych, należy zwrócić uwagę, że projekt zamienny ma dotyczyć inwestycji, która została zbudowana na podstawie pozwolenia z [...] maja 1975 r., ponieważ przedmiotem sprawy jest odstępstwo od projektu zatwierdzonego tą decyzją. Z dokumentacji znajdującej się w aktach organu I instancji (k. 113) wynika, że budowa instalacji gazowej była objęta odrębnym projektem i odrębną decyzją w sprawie pozwolenia na budowę, wydaną dopiero w 1980 r., już po wybudowaniu budynku na podstawie zezwolenia z 1975 r. Należy zauważyć, że w projekcie zatwierdzonym decyzją z 1980 r. sposób umiejscowienia szafki z reduktorem i zaworami gazu był identyczny jak istniejący aktualnie i ujętym w projekcie zamiennym, który odnosi się budynku, a nie do instalacji gazowej. W postępowaniu, którego przedmiotem jest ocena odstępstw od projektu zatwierdzonego decyzją z 1975 r. nie można badać prawidłowości innej decyzji (z 1980 r.), która zatwierdziła taki sposób umiejscowienia szafki gazowej. Jedynie ubocznie należy zauważyć, że przepisy dotyczące instalacji gazowej (rozdział 7 r.w.t.) określają jedynie, że gazomierze mogą być instalowane w szafkach z materiałów co najmniej trudno zapalnych, z otworami wentylacyjnymi na zewnątrz budynku, razem z kurkiem głównym instalacji gazowej, z zachowaniem warunków określonych w § 159 i 160 (§ 166 ust. 4 pkt 1 lit. a-b r.w.t). Nie jest zakazane lokalizowanie skrzynki gazowej na innym budynku. Kwestią istotną w tym zakresie jest jedynie wyrażenie zgody przez właściciela tego budynku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że w tym przypadku chodzi o zgodę właściciela z daty wykonania robót budowlanych przy przyłączu gazowym, czyli w roku 1980 r. Należy także podkreślić, że z projektu budowlanego zamiennego nie wynika, aby szafka gazowa była umiejscowiona na ścianie domu skarżącej. Z rysunku i opisu projektu (k. 79 projektu budowlanego zamiennego) wynika, że skrzynka jest umiejscowiona na ogrodzeniu (rozdzielającym działki). W ocenie Sądu niezasadne są również argumenty skarżącej podnoszone w toku postępowania administracyjnego (pismo z [...] czerwca 2021 r.), w których skarżąca usiłowała wykazać "nabudowanie" spornego budynku na sąsiedni. W projekcie budowlanym zamiennym wyrysowano ściany zgodnie z projektem pierwotnym. Nie istnieją podstawy do kwestionowania tej części projektu. Wywód skarżącej jest niezrozumiały. Ponadto został poparty wytworzoną przez nią dokumentacją fotograficzną, która nie może stanowić podstawy weryfikacji przedstawionej argumentacji choćby z tego względu, że jest nieczytelna i nie sposób zweryfikować, jaki element, którego obiektu jest fotografowany. Tym samym dokumentacja ta jest całkowicie nieprzydatna do weryfikacji twierdzeń skarżącej. Ustaleń w sprawie nie można czynić w oparciu o pomiary wykonane przez skarżącą oraz wybiórczą dokumentację fotograficzną, która w ogóle nie może zostać poddana weryfikacji (k. 94-95 akt administracyjnych II inst.). W ocenie Sądu nie można wymagać od organów dokonania weryfikacji argumentów opartych na takim materiale dowodowym. Zarzut skarżącej dotyczący rzekomego sporządzenia inwentaryzacji budynku przez architekta w sposób niezgodny ze stanem faktycznym nie został w żaden sposób doprecyzowany, przez co nie sposób odnieść się do niego merytorycznie. Skarżąca swoich twierdzeń w zakresie poświadczenia nieprawdy nie poparła żadną argumentacją, ani dowodami. Nie wiadomo zatem, w odniesieniu do jakich konkretnych elementów inwentaryzacja ma być niezgodna ze stanem faktycznym. Podobnie Sąd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania prawidłowości wyrysowanej granicy między działkami. Zarzut ten jest gołosłowny i nie jest możliwe stwierdzenie na czym ten błąd – w ocenie skarżącej – polega. Mając powyższe na uwadze, nie znajdując podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.).