II SA/Lu 635/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu p o s t a n a w i a oddalić wniosek. A. M. w skardze na decyzję Wojewody z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę K. i M. B. wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała okoliczności uzasadniających ten wniosek w świetle powołanego wyżej przepisu, lecz podniosła argumenty merytoryczne dotyczące zaskarżonego aktu. W tej sytuacji stwierdzić należy, iż na tym etapie postępowania Sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu czy też innego aktu podjętego w postępowaniu prowadzonym w granicach tej samej sprawy powoduje, że Sąd nie może dokonać merytorycznej oceny wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04, niepubl.). Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie natomiast z art. 61 § 6 p.p.s.a. postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Skutek ten wywołuje każde orzeczenie kończące postępowanie, a więc zarówno wyrok uwzględniający skargę, jak i oddalający ją, a także postanowienie kończące postępowanie w sprawie. W przypadku uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to natomiast traci moc z chwilą uprawomocnienia wyroku (art. 152 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.