II SA/Lu 635/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 822/15 w sprawie ze skarg K. B. i M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy - w zakresie wniosku skarżącego K. B. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie II SA/Lu 822/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargi K. B. i M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. W dniu 20 czerwca 2016r. (data nadania) skarżący K. B. złożył skargę o wznowienie tego postępowania na podstawie art. 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Nawet zatem, jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 P.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może być uwzględniona – ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731). Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 270 P.p.s.a, w przypadkach przewidzianych w przepisach tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skargę o wznowienie wnosi się w terminie 3 - miesięcznym (art. 277 P.p.s.a.). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy natomiast wyroku, który nie stał się jeszcze prawomocny, gdyż w dniu 6 lipca 2016r. wpłynęła skarga kasacyjna od tego wyroku (k.168 akt II SA/Lu 822/15). Skarga o wznowienie postępowania, w którym zapadł ten wyrok, mająca charakter nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jest zatem przedwczesna, dlatego nie może być skutecznie wniesiona przed prawomocnym zakończeniem postępowania w sprawie, w którym zapadł kwestionowany wyrok z dnia 14 kwietnia 2016 r., II SA/Lu 822/15; skarga o wznowienie podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 280 P.p.s.a. Wobec oczywistej bezzasadności tej – również wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może być – w świetle art. 247 P.p.s.a. – uwzględniony. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.