II SA/Lu 636/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 12 października 2005 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 21 kwietnia 2005 Nr Rep.289/Oś/2005 w przedmiocie wykonywania zastępczego w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. II SA / Lu 636 / 05 UZASADNIENIE Wobec wystąpienia ze skargą na drogę postępowania sądowoadministracyjnego, zgodnie z zarządzeniem z dnia 26 lipca 2005r., do skarżącej zostało skierowane pisemne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi we wskazanej kwocie z zakreśleniem ustawowego terminu na wykonanie tej czynności proceduralnej i pouczeniem o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym. Korespondencja sądowa z wezwaniem do wykonania tegoż proceduralnego obowiązku, trzykrotnie doń kierowana na adres wskazywany w sprawie, każdorazowo została zwrócona z adnotacją o niepodjęciu w terminie przy siedmiodniowym okresie awizowania. Zakreślony skarżącej termin upłynął bezskutecznie, co stwierdza notatka urzędowa z dnia 11 października 2005r.,sporządzona w sprawie niniejszej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje: Tryb zrealizowany dotychczas w rozważanym procesowaniu sądowoadministracyjnym wyczerpuje hipotezę art. 220 § 1 oraz wymogi stanowione dla zastępczego doręczenia korespondencji sądowej, w myśl art. 65 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, gdy bezczynność skarżącej w następstwie czyni zasadnym zastosowanie dyspozycji art. 220 § 3 przywołanej na wstępie rozważań ustawy, stanowiącej rygor odrzucenia skargi. Z tych względów, na mocy art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.