II SA/Lu 642/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Postanowieniem z dnia 7 października 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 642/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi G. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego, zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako "p.p.s.a.". W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wyjaśnił, że zarządzeniem z dnia 4 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego – A.J. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa oraz do wskazania aktualnego adresu skarżącego, przebywającego za granicą. Wezwanie nie zostało wykonane w zakreślonym terminie, a jednocześnie Sąd ustalił, że A.J. jest teściem skarżącego, a więc w świetle art. 35 § 1 p.p.s.a. nie może być jego pełnomocnikiem (odrębnym postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. Sąd odmówił dopuszczenia A. J. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego). W związku z tym, Sąd postępowanie zawiesił ze względu na niemożność ustalenia adresu skarżącego i nadania dalszego biegu sprawie. Postanowienie stało się prawomocne, żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, a adres skarżącego jest w dalszym ciągu nieznany Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuję: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie bowiem z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało wydane w dniu 7 października 2015 r., a więc trzyletni termin, o którym mowa w powyższym przepisie kończył się w dniu 7 października 2018 r., zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025) dalej jako "k.c". Z uwagi jednak na to, że była to niedziela, termin na złożenie wniosku o podjęcie postępowania upłynął w dniu 8 października 2018 r. (art. 115 k.c.). W świetle powyższego, wobec niezłożenia wniosku o podjęcie postępowania, należało - na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a - postępowanie umorzyć. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.