II SA/Lu 643/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego oddala skargę. Sygn. akt II SA/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], którą organ ten w wyniku wznowienia postępowania uchylił własną decyzję z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], orzekającą o utracie przez M. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] kwietnia 2014 r. w związku z otrzymaniem jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej oraz orzekł o utracie przez M. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] listopada 2013 r. z powodu wykonywania innej pracy zarobkowej. Rozstrzygnięcie powyższe zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Na mocy decyzji wydanej z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] października 2013 r. nr [...] M. M. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Status osoby bezrobotnej M. M. posiadał do dnia [...] kwietnia 2014 r., albowiem na mocy decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2014 r. status ten utracił od dnia [...] kwietnia 2014 r. z powodu otrzymania jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej. W dniu [...] lutego 2016 r. do Powiatowego Urzędu Pracy w L. wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. - Inspektoratu w L. z dnia [...] lutego 2016 r., w którym zwrócono się z prośbą o wyjaśnienie zasadności objęcia M. M. ubezpieczeniem zdrowotnym jako osoby bezrobotnej niepobierającej zasiłku dla bezrobotnych w okresie od [...] października 2013 r. do [...] kwietnia 2014 r., w sytuacji, gdy w okresie od dnia [...] listopada 2013 r. do dnia [...] grudnia 2013 r. był on zgłoszony do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu. W związku z powyższym organ pierwszej instancji w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. wezwał M. M. do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie oraz przedłożenia dokumentu, na podstawie którego został zgłoszony do ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego w okresie od [...] listopada 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. W wykonaniu powyższego obowiązku M. M. w dniu [...] lutego 2016 r. złożył w siedzibie Powiatowego Urzędu Pracy w L. następujące dokumenty: - dokument z dnia [...] lutego 2016 r. oznaczony jako "Zaświadczenie o zgłoszeniu do obowiązkowych ubezpieczeń", wystawiony przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w L. , w którym podane zostało, że M. M. został zgłoszony do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od [...] listopada 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. przez płatnika I. Sp. z o.o. we W.; - kopię umowy zlecenia zawartej z I. Sp. z o.o. we W., w której jako datę zawarcia umowy wskazano jedynie dzień 26 listopada, bez podania roku; Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. Starosta [...] wznowił z urzędu postępowanie zakończone wskazaną wyżej decyzją ostateczną z dnia [...] kwietnia 2014 r., orzekającą o utracie przez M. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] kwietnia 2014 r. Następnie w dniu [...] marca 2016 r. organ pierwszej instancji wydał decyzję, którą uchylił ww. decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. i orzekł co do istoty sprawy stwierdzając, że M. M. utracił status osoby bezrobotnej od dnia [...] listopada 2013 r. z powodu wykonywania innej pracy zarobkowej. W odwołaniu od powyższej decyzji M. M. zarzucił, iż nie był właściwie pouczony o przesłankach warunkujących zachowanie statusu bezrobotnego. Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. (zaskarżoną w niniejszej sprawie) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawę wznowienia postępowania w niniejszej sprawie stanowi art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. N. okolicznością w rozumieniu tego przepisu, istniejącą w czasie wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. lecz nieznaną wówczas organowi pierwszej instancji (organ powziął informację o tej okoliczności dopiero z pisma ZUS z dnia [...] lutego 2016 r.), był natomiast fakt wykonywania przez M. M. pracy w okresie od [...] listopada 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. na podstawie umowy zlecenia zawartej z I. Sp. z o.o we W.. Organ odwoławczy wskazał, że podstawę prawną pozbawienia statusu bezrobotnego stanowi art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w myśl którego starosta pozbawia przedmiotowego statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Powołany przepis do osób bezrobotnych zalicza natomiast (pod warunkiem dodatkowego spełniania szeregu innych warunków) osoby niezatrudnione i niewykonujące innej pracy zarobkowej, zarejestrowane we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy. Pod pojęciem innej pracy zarobkowej – w myśl art. 2 ust. 1 pkt 11 cytowanej ustawy – należy z kolei rozumieć wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych. Jednocześnie organ drugiej instancji podkreślił, że z art. 74 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wynika, iż o każdym przypadku podjęcia pracy bezrobotny obowiązany jest bezzwłocznie powiadomić urząd pracy, nie później niż w ciągu 7 dni od podjęcia pracy. Analizując akta sprawy Wojewoda stwierdził, że M. M., dokonując w dniu [...] października 2013 r. rejestracji jako osoba bezrobotna, złożył pisemne oświadczenie potwierdzone własnoręcznym podpisem, że do dnia rejestracji nie był nigdzie zatrudniony, nie wykonywał żadnej pracy zarobkowej i nie prowadził działalności gospodarczej. Jednocześnie na odrębnym druku "Oświadczenia", a także na druku "Oświadczenia bezrobotnego" zamieszczonego w części C karty rejestracyjnej, bezrobotny oświadczył, że jest osobą niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Zobowiązał się także do zawiadamiania powiatowego urzędu pracy osobiście o wszelkich zmianach w danych przekazanych w trakcie rejestracji oraz w złożonych oświadczeniach, w terminie 7 dni od dnia ich wystąpienia. Ponadto został pouczony o obowiązku zawiadomienia powiatowego urzędu pracy o zamierzonym wyjeździe za granicę lub innej okoliczności powodującej brak gotowości do podjęcia pracy. Odwołujący w dniu rejestracji otrzymał również druk "Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. ", w którym zamieszczone zostały prawa i obowiązki osób bezrobotnych wynikające z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W części II pkt 2 przedmiotowej informacji podano, że status bezrobotnego ma osoba, która zarejestrowała się we właściwym powiatowym urzędzie pracy oraz nie wykonuje innej pracy zarobkowej i nie świadczy usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia. W części III pkt 1 podano natomiast, że bezrobotny traci status bezrobotnego, gdy nie spełnia warunków, o których mowa w pkt 2. Informacja zawierała także wzmiankę o obowiązku zawiadomienia w ciągu 7 dni powiatowego urzędu pracy o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oraz o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego. Wskazano w niej również, że bezrobotny, który podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową bez powiadomienia o tym właściwego urzędu pracy, podlega karze grzywny nie niższej niż 500 zł (część V pkt 4) oraz, że bezrobotny, który w okresie nie dłuższym niż 10 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia zawiadomi powiatowy urząd pracy (część VI pkt 7). Organ podkreślił, że M. M. na kopii powyższego dokumentu własnoręcznym podpisem potwierdził jego odbiór w dniu rejestracji jako osoba bezrobotna. Zdaniem Wojewody M. M. został zatem właściwie pouczony o obowiązkach wynikających z posiadania statusu osoby bezrobotnej i - przy zachowaniu należytej staranności, jakiej można wymagać od osoby z jego wiedzą, wykształceniem i doświadczeniem - miał, a przynajmniej powinien był mieć świadomość, że podpisując umowę zlecenia ze spółką I. na okres od [...] listopada 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. powinien powiadomić o tym fakcie Urząd Pracy. W przypadku zaś jakichkolwiek wątpliwości co do treści przepisów powołanych w ww. Informacji mógł zgłosić się do Urzędu Pracy w celu ich wyjaśnienia. Organ podkreślił również, że już sam fakt podjęcia w czasie zarejestrowania w urzędzie pracy jakiejkolwiek pracy zarobkowej (niezależnie od tego, na jakiej podstawie prawnej i jak długo praca jest wykonywana, a także bez względu na charakter zawartej umowy) zawsze skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej. Zatem argument podniesiony przez M. M. w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, iż na podstawie umowy zawartej ze Spółką I. pracował on za granicą jedynie przez dwa tygodnie, za co otrzymał [...] zł, zdaniem Wojewody nie ma znaczenia w kontekście stwierdzenia, że podjął on pracę i podlegał z tego tytułu ubezpieczeniu społecznemu i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zatem od dnia podjęcia owej pracy, tj. od [...] listopada 2013 r., odwołujący przestał spełniać ustawowe warunki do posiadania statusu bezrobotnego, określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2016 r. M. M. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie po wznowieniu postępowania wszelkich niezbędnych czynności w celu ustalenia, czy skarżący został prawidłowo pouczony o obowiązkach bezrobotnego związanych ze zgłoszeniem do PUP podjęcia pracy, w konsekwencji czego nie rozpoznano istoty sprawy; - art. 151 § 1 w zw. z art. 146 § 1 k.p.a. poprzez uchylenie decyzji dotychczasowej, podczas gdy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji wydanej z naruszeniem przepisów prawa. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że dla wykazania zasadności pozbawienia go statusu bezrobotnego niezbędne było ustalenie, czy miał (a przynajmniej, czy przy zachowaniu należytej staranności, jakiej można wymagać od osoby z jego wiedzą, wykształceniem i doświadczeniem, powinienem mieć) świadomość, że wraz z podpisaniem umowy z firmą I. Sp. z o.o. zachodzi konieczność zawiadomienia Powiatowego Urzędu Pracy o podjęciu zatrudnienia. W ocenie skarżącego organ drugiej instancji dokonał jedynie pobieżnej analizy w tym zakresie. Skarżący podkreślił, że w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej nie zawarto żadnej informacji na temat sposobu pouczenia go o przesłankach utraty statusu bezrobotnego. Natomiast organ drugiej instancji błędnie wywiódł, jakoby przekazanie dokumentu w postaci "Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. " było wystarczającym sposobem pouczenia w realiach niniejszej sprawy. Skarżący ponownie podkreślił, że na podstawie spornej umowy pracował za granicą jedynie przez dwa tygodnie, za co otrzymał symboliczną kwotę [...]zł. Wykonana praca miała przy tym charakter pomocy koleżeńskiej. Skarżący zaznaczył, że gdyby wiedział, iż nawet "taka drobna praca", dodatkowo wykonywana za granicą, wiąże się z koniecznością zawiadomienia PUP o podjęciu zatrudnienia oraz ponownego składania wniosku o zarejestrowanie jako osoba bezrobotna, wówczas nie zdecydowałby się na ten wyjazd. Zwrócił uwagę, że jest osobą młodą i jeszcze niedoświadczoną życiowo, a ponadto nie posiada odpowiedniego wykształcenia, pozwalającego mu zrozumieć "wszystkie urzędnicze zawiłości związane z różnego typu zgłoszeniami, wnioskami itp.". Skarżący przyznał, że podczas rejestracji podpisał "jakieś dokumenty" dotyczące jego obowiązków związanych ze statusem bezrobotnego. W jego ocenie nie oznacza to jednak, że zrozumiał ich treść. W Urzędzie Pracy powiedziano mu natomiast wyłącznie to, że ma obowiązek stawiać się w wyznaczonych terminach i poinformować PUP o podjęciu pracy. Skarżący nie miał jednak w owym czasie świadomości, że zawarcie umowy z firmą I. Sp. z o.o. stanowi podjęcie pracy. Dlatego też, w jego ocenie, przyjęcie przez organy, iż był właściwie pouczony o przesłankach skutkujących utratą statusu osoby bezrobotnej, było co najmniej przedwczesne, zaś podjęta decyzja jest krzywdząca. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przeprowadzona ocena zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć wykazała bowiem, że nie naruszają one przepisów prawa materialnego ani też przepisów prawa procesowego w sposób, który miał bądź mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Na wstępie podkreślić należy, iż poddane kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu decyzje organów administracji zapadły w wyniku wznowienia postępowania. Instytucja ta stwarza prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego (por. W. Dawidowicz: Ogólne postępowanie administracyjne, s. 230; W. Dawidowicz: Postępowanie administracyjne, s. 242). Innymi słowy, przedmiotem kontroli w trybie wznowieniowym jest prawidłowość decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Tryb ten nie tylko umożliwia wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego przez jej uchylenie, ale zapewnia również możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, o której rozstrzygała weryfikowana decyzja. Jedną z podstaw wznowienia postępowania – w myśl art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. – stanowi sytuacja, w której wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Przesłanka określona w tym przepisie stanowiła podstawę wznowienia postępowania w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu organ pierwszej instancji prawidłowo zinterpretował sytuację jaka zaistniała w niniejszej sprawie i zasadnie wznowił postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. postępowanie zakończone decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r., orzekającą o utracie przez skarżącego M. M. statusu osoby bezrobotnej od dnia [...] kwietnia 2014 r. Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem, iż z treści art. 33 ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zm.) – przywoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", jednoznacznie wynika, że posiadanie przez określoną osobę statusu bezrobotnego jest uzależnione (m.in.) od niepodejmowania przez tę osobę zatrudnienia, a także niewykonywania innej pracy zarobkowej, którą w rozumieniu ustawy jest m.in. wykonywania pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy zlecenia. Wykonywanie pracy jest zatem w sposób oczywisty każdorazowo okolicznością istotną w kontekście uznania określonej osoby za bezrobotną. Powołana wyżej decyzja ostateczna moment utraty przez skarżącego tego statusu wiązała z otrzymaniem przez niego jednorazowego dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej, tj. – jak wskazano w jej sentencji – z dniem [...] kwietnia 2016 r. Wobec ujawnienia wcześniej zaistniałej okoliczności bezpośrednio wpływającej na możliwość posiadania tego statusu, tj. właśnie faktu podjęcia przez skarżącego pracy na podstawie umowy zlecenia z dnia [...] listopada 2013 r. zawartej z I. Sp. z o.o. we W., należy uznać, iż organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Okoliczność ta nie była bowiem znana organowi w chwili wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. (została ujawniona dopiero na skutek pisma z dnia [...] lutego 2016 r. skierowanego do Powiatowego Urzędu Pracy w L. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. – Inspektorat w L. , a następnie potwierdzona dokumentami złożonymi przez skarżącego w dniu [...] lutego 2016 r., w wykonaniu wezwania organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2016 r.) oraz – z uwagi na fakt, iż w sposób bezpośredni determinuje właściwe ustalenie daty utraty przez M. M. statusu osoby bezrobotnej – jest ona istotna dla sprawy. Ubocznie w tym miejscu należy wskazać, że nie budzi zastrzeżeń Sądu przyjęcie przez organy, iż datą roczną zawarcia przedmiotowej umowy (co nie zostało oznaczone w jej treści) był właśnie 2013 r. Jest to bowiem data właściwa w świetle okoliczności sprawy oraz wyjaśnień skarżącego, a przede wszystkim znajduje potwierdzenie w zaświadczeniu ZUS z dnia [...] lutego 2016 r. o dokonanym przez I. Sp. z o.o. zgłoszeniu skarżącego do ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego (k. 28 akt adm.). W ocenie Sądu za prawidłowy uznać należy również wynik przeprowadzonego w niniejszej sprawie postępowania wznowieniowego, tj. uchylenie ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. r. oraz orzeczenie o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego od dnia [...] listopada 2013 r., tj. od dnia podjęcia przez niego pracy na podstawie powołanej wyżej umowy zlecenia. Podkreślić należy, że w sprawie nie jest sporne, iż skarżący pracę tę od wskazanej daty wykonywał. Natomiast bez znaczenia dla dokonanej wyżej oceny pozostaje, zdaniem Sądu, podnoszona przez skarżącego kwestia nazewnictwa, czy charakteru zawartej umowy, bądź motywów jej zawarcia. Niezależnie bowiem od tego, czy skarżący rzeczywiście podjął pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej ze Spółką I. celem – jak to wskazywał – pomocy koledze, bezspornym pozostaje, że na podstawie wskazanej umowy cywilnoprawnej świadczył on pracę. Co więcej, z tego tytułu został on zgłoszony przez I. Sp. z o.o. od dnia [...] listopada 2013 r. do ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego (zob. powołane wyżej zaświadczenie o zgłoszeniu – k. 28 akt adm.). Ponadto sam skarżący w toku postępowania przyznał, że otrzymał z tytułu przedmiotowej pracy wynagrodzenie. Nie może zatem budzić wątpliwości, że wraz z zawarciem przedmiotowej umowy przestał być "osobą niewykonującą innej pracy zarobkowej", w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje natomiast długość okresu wykonywania pracy, jak też wysokość otrzymanego wynagrodzenia. Ponownie podkreślić trzeba, że okoliczność podjęcia pracy na podstawie umowy zlecenia – w świetle dyspozycji art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z pkt 11 ustawy – stanowi przeszkodę w posiadaniu statusu osoby bezrobotnej, zaś ujawnienie takowej przeszkody – zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 – determinowało po stronie Starosty [...] w realiach niniejszej sprawy obowiązek pozbawienia skarżącego przedmiotowego statusu od dnia jej powstania. Decyzja Starosty w tym przedmiocie miała charakter związany. Innymi słowy, wobec ujawnienia faktu podjęcia przez skarżącego z dniem [...] listopada 2013 r. pracy zarobkowej, Starosta nie mógł orzec w inny sposób, jak tylko o pozbawieniu go od tej daty statusu osoby bezrobotnej - przy jednoczesnym wyeliminowaniu z obrotu prawnego w wyniku wznowienia postępowania wadliwej – w świetle ujawnionej okoliczności – decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r. W ocenie Sądu nie budzi jednocześnie wątpliwości, że skarżący rejestrując się w dniu [...] października 2013 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. został pouczony o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej oraz złożył oświadczenie, że poinformuje organ o podjęciu jakiegokolwiek zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Wobec niebudzącego sporów faktu, iż z dniem [...] listopada 2013 r. podjął on pracę, dla pozbawienia go od tego dnia statusu bezrobotnego bez znaczenia pozostaje ocena, czy powyższe pouczenie było wystarczające. Ustalenie, czy skarżący był należycie pouczony o obowiązku powiadomienia urzędu pracy w terminie 7 dni o podjęciu zatrudnienia, może mieć znaczenie jedynie w kontekście stwierdzenia, czy niedopełnienie tego obowiązku było w jego przypadku zawinione, co przekłada się wyłącznie na ocenę zasadności wymierzenia skarżącemu grzywny z art. 119 ust. 2 ustawy oraz zasadności ewentualnego dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń dla osób bezrobotnych, jeżeli takowe świadczenia były skarżącemu za okres przypadający po [...] listopada 2011 r. wypłacane. Ubocznie jedynie wypada wskazać, że twierdzenia skarżącego, jakoby nie miał on świadomości konieczności zgłoszenia do Urzędu Pracy faktu podjęcia zatrudnienia, nie są – zdaniem Sądu – wiarygodne. To, iż posiadanie statusu osoby bezrobotnej – ze swej istoty – związane jest z niewykonywaniem pracy, wydaje się rzeczą oczywistą, a zatem obowiązek powiadomienia właściwego urzędu pracy przez każdą taką osobę o podjęciu zatrudnienia nie powinien wywoływać zaskoczenia. Ponadto trzeba zwrócić uwagę, że z akt sprawy wynika, iż dokumenty zawierające stosowne informacje o obowiązkach osoby bezrobotnej zostały skarżącemu w dniu rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. nie tylko okazane celem zapoznania się z nimi w siedzibie Urzędu, lecz również w jednym egzemplarzu przekazane na stałe. Skarżący mógł zatem dokonać ich swobodnej analizy poza Urzędem Pracy, jeżeli zapoznanie się z ich treścią w siedzibie Urzędu okazało się niewystarczające dla pełnego ich zrozumienia. Jednocześnie stwierdzić należy, że treść udostępnionych stronie dokumentów była na tyle jasna i czytelna, że trudno jest przyjąć, by ich właściwa interpretacja wymagała – ja zdaje się twierdzić skarżący – szczególnej wiedzy i doświadczenia życiowego. Z powyższych względów, zdaniem Sądu, uznać należy, że sposób, w jaki skarżący został pouczony o jego obowiązkach związanych z zarejestrowaniem się jako osoba bezrobotna, był wystarczający. Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2016 r. nie naruszają prawa, a w szczególności zostały wydane z zachowaniem wymogów postępowania administracyjnego wynikających z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Organy prawidłowo i rzetelnie zgromadziły materiał dowodowy i w zakresie mającym znaczenie dla wyniku sprawy prawidłowo materiał ten oceniły. Uzasadnienia kontrolowanych decyzji odpowiadają przy tym wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.