II SA/Lu 645/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] spółki z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2015 r., znak: [...], w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego postanawia odrzucić skargę. W dniu 7 sierpnia 2015 r. (data nadania) [...] spółka z o.o. z siedzibą w [...] złożyła skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2015 r., znak: [...], w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. Zarządzeniem z dnia 7 września 2015 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie zgodnie ze sposobem reprezentacji spółki określonym w rejestrze przedsiębiorców KRS, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 18 września 2015 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca nie wykonała wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak podpisu skargi (art. 57 § 1 w związku z art. 46 pkt 4 § 1 P.p.s.a.). Przy czym niewątpliwe jest, że w przypadku osoby prawnej podpis taki winien być złożony przez osoby uprawnione do reprezentowania tego podmiotu. Ze złożonej przez stronę skarżącą do akt sprawy informacji odpowiadającej odpisowi z rejestru przedsiębiorców KRS, aktualnemu na dzień złożenia skargi wynika, że co do zasady do składania oświadczeń woli w imieniu skarżącej spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem, przy czym prokurenta takiego dotychczas nie ustanowiono. Ponadto, w przypadku gdy oświadczenie woli składane w imieniu spółki dotyczy jej praw i obowiązków majątkowych do kwoty 100 000 złotych, to wówczas może je skutecznie złożyć każdy z członków zarządu spółki samodzielnie. Uprawnionym zaś do składania oświadczenie woli w imieniu spółki w zakresie jej praw i obowiązków majątkowych o wysokości powyżej 100 000 złotych, konieczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu spółki łącznie (k. 9-10 akt sądowych). W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że jej przedmiot nie dotyczy praw i obowiązków majątkowych spółki, albowiem zaskarżoną decyzję wydano w sprawie zobowiązania spółki do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego instalacji do przechowywania zboża, zlokalizowanej w [...]. Niewątpliwie obowiązek, co do którego orzekały organy administracji obu instancji w niniejszej sprawie, ma zatem charakter niemajątkowy. Oznacza to, mając na uwadze przedstawione wyżej informacje zawarte w rejestrze przedsiębiorców KRS, że dla skutecznego wniesienia przez skargi przez spółkę w tej sprawie konieczne było podpisanie skargi przez dwóch członków zarządu spółki. Skarżąca spółka, pomimo wezwania oraz pouczenia o skutkach niedochowania wezwania do podpisania skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 25 września 2015 r., nie usunęła braków skargi, co uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Niezależnie od powyższego skarga podlega odrzuceniu z innych przyczyn. W myśl art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo spółce w dniu 7 lipca 2015 r. (k. 13 akt administracyjnych drugiej instancji). Skarga spółki na tę decyzję została złożona – za pośrednictwem poczty – w dniu 7 sierpnia 2015 r. (k. 14 akt sądowych), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 6 sierpnia 2015 r. Skargę tę należało zatem odrzucić jako spóźnioną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.