II SA/Lu 648/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor,, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie pozytywnej opinii wstępnego projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Z. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Lu 648/12 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez Z. i L. P. zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...] w sprawie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości, położonych w R. przy ulicy O. Organ wyjaśnił, że postanowienie zostało odebrane przez stronę 30 marca 2012r., natomiast zażalenie złożono dopiero 11 kwietnia 2012r., a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu, o którym stanowi art. 141 § 2 kpa, który upłynął 6 kwietnia 2012r. W uzasadnieniu zaznaczono, że strona nie wnosiła o przywrócenie terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Z. P. stwierdził, że nie zgadza się z takim rozstrzygnięciem. Wyjaśnił, że zażalenie w tej sprawie wniósł wcześniej, uważa, że jest ono ważne i nadal go podtrzymuje. Jego zdaniem, gdyby Burmistrz nie nakazywał poprawiania zażalenia, byłoby ono rozpatrzone. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe środowisko, a ponadto wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta już wcześniej zaopiniował omawiany projekt podziału nieruchomości, jednakże na skutek wniesionego przez L. i Z. P. zażalenia postanowienie zostało uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Obecne zażalenie zostało wniesione na kolejne postanowienie Burmistrza w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Argumentacja skargi nie tylko jest niejasna, ale oparto ją na błędnym założeniu, przyjmującym, że raz złożony środek odwoławczy skutkuje wobec wszystkich podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć. Tak jednak nie jest, co prowadzi do prostego wniosku o bezzasadności podniesionego zarzutu. Bez wątpienia środki zaskarżenia prowadzą do weryfikacji rozstrzygnięć administracyjnych, a ich celem jest doprowadzenie do kasacji lub reformacji decyzji lub postanowienia. Zawsze jednak dotyczą konkretnego rozstrzygnięcia i wyczerpują się po ich rozpoznaniu przez organ odwoławczy. Każda następna czynność organu, zgodnie z zasadą skargowości wymaga ponownej inicjatywy strony. Wbrew zatem przekonaniu skarżącego, jego zażalenie z dnia 24 stycznia 2012r. złożone na postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...], którego efektem było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nie mogło zostać uznane jako zażalenie na postanowienie Burmistrza z dnia [...], doręczone 30 marca 2012r., mimo, że dotyczy tego samego przedmiotu. Słusznie zatem jako zażalenie Kolegium uznało pismo skarżącego z dnia 11 kwietnia 2012r., tytułowane jako zawiadomienie, choć wynika z niego, że podtrzymuje on swoje roszczenia z dnia 24 stycznia 2012r. Jest zatem oczywiste, że w takiej sytuacji osobiste złożenie pisma w organie i Instancji w dniu 11 kwietnia 2012r. nastąpiło z naruszeniem art. 141 § 2 kpa, według którego zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie, od daty jego ogłoszenia stronie. Skarga jest jednak skuteczna z innego powodu, który sąd, nie będąc z mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U z 2012r. poz. 270 ) związany jej zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, zobowiązany jest uwzględnić z urzędu. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że zostało ono rozpoznane po złożeniu zażalenia przez L. i Z. P. Jednak wspomniane już zawiadomienie z dnia 11 kwietnia 2012r. zostało podpisane jedynie przez Z. P., mimo, że jako jego adresaci podani są razem. Tylko zatem jego zażalenie winno być rozpoznane. Wobec braku w aktach pełnomocnictwa dla Z. P. uznać trzeba, że Kolegium rozpoznało zażalenie L. P. bez jej wniosku. Co więcej, w aktach sprawy brak jest potwierdzenia, aby L. P. postanowienie z dnia [...] zostało doręczone. Potwierdziła ona jedynie przesyłkę adresowaną do Z. P. Jeśli zatem Kolegium uznało, że małżonkowie razem złożyli zażalenie, powinno wezwać ją do jego podpisania. Zaniechanie tej czynności oznacza, że Kolegium naruszyło przepisy postępowania w stopniu mającym istotne znaczenie dla sprawy. Z tego względu na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżone postanowienie należało uchylić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205 § 1 w związku z art. 200 powołanej ustawy.