II SA/Lu 650/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-12-09

Skład orzekający: sędzia WSA Bogusław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone bezpośrednio stronie, mimo ustanowienia pełnomocnika?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do uzupełnienia braków skargi, uznając, że strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Skoro ustanowiono pełnomocnika, doręczenie wezwania do uzupełnienia braków skargi powinno nastąpić do jego rąk, a nie bezpośrednio do strony. Doręczenie niezgodne z art. 67 § 5 PPSA nie było skuteczne, co uzasadnia przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący B. W. i G. W. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 30 września 2010 r. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednak nie wykonali wezwania w terminie. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. skarga została odrzucona. W dniu 17 listopada 2010 r. wpłynęło pełnomocnictwo dla adwokata G. G., a następnie pismem z dnia 18 listopada 2010 r. złożono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, argumentując, że wezwanie powinno być doręczone pełnomocnikowi.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uzupełnienia braków skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Lublin, dnia 9 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. i G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi p o s t a n a w i a: przywrócić termin do uzupełnienia braków skargi . B. W. i G. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 30 września 2010 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 8 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącym w dniu 11 października 2010r. (dowód doręczenia karty 49 i 50 akt), jednak pomimo upływu z dniem 18 października 2010 r. zakreślonego terminu, skarżący nie wykonali wezwania Sądu. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę B. W. i G. W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa"). W dniu 17 listopada 2010r. do akt sprawy wpłynęło pełnomocnictwo z dnia 27 sierpnia 2010 r. udzielone przez skarżącego G. W. adwokatowi G. G.. Następnie pismem z dnia 18 listopada 2010 r. adwokat G. G. złożył w imieniu skarżących wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi doręczone zostało przez Sąd bezpośrednio skarżącym, zaś w świetle art. 67 § 5 ppsa powinno być doręczone ich pełnomocnikowi. W aktach sprawy sygn. II SA/Lu 651/10 i II SA/Lu 652/10 znajduje się bowiem pełnomocnictwo udzielone przez skarżących adwokatowi G. G. i to jemu powinny być doręczone wszelkie pisma kierowane do skarżących. Skarżący nie zawinili więc w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków skargi, bowiem mieli podstawę do uznania, że przedmiotowe wezwanie zostanie doręczone również ich pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Z art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz., 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.). W świetle argumentów podniesionych we wniosku należy stwierdzić, że skarżący uchybili terminowi do dokonania czynności procesowej bez swojej winy. Zgodnie z art. 67 § 5 ppsa, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie skarżący ustanowili pełnomocnika w osobie adwokata G.G., a stosowne pełnomocnictwa zostały załączone do akt sprawy sygn. II SA/Lu 651/10 i II SA/Lu 652/10. W wymienionych sprawach skargi zostały wprawdzie odrzucone, jednak należy przyjąć że załączone tam pełnomocnictwo dotyczy także sprawy niniejszej. Taki wniosek wynika wprost z treści pełnomocnictwa, ponieważ skarżący wskazali, że udzielają pełnomocnictwa w sprawie dotyczącej skargi na decyzję nr [...]. Niniejsza sprawa o sygn. akt II SA/Lu 650/10 dotyczy tej samej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (nr [...]), dlatego też należało przyjąć, że i w tej sprawie skarżący ustanowili pełnomocnika i jemu należało doręczać wszelkie pisma, aby doręczenie było skuteczne. Skoro zaś doręczenie wezwania do uzupełnienia braków skargi skierowane zostało, zamiast pełnomocnikowi, bezpośrednio do skarżących, należało przyjąć, że doręczenie to nie było skuteczne. Jak słusznie podnosi pełnomocnik, skarżący mogli przyjąć iż przedmiotowe wezwanie doręczone zostało ich pełnomocnikowi. Dlatego też należało przyjąć, iż skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu i termin ten przywrócić. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ppsa Sąd postanowił przywrócić termin do uzupełnienia braków skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło