II SA/Lu 652/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos – Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2012r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...], nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. L. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia ...Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku N. Sp. z o.o. w W. z dnia 18 sierpnia 2011r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkalno – usługowej z urządzeniami towarzyszącymi oraz zjazdów z dróg publicznych na działkach oznaczonych nr ewid. ... położonych przy ul. P. (ul. P.) w L., pas drogowy: działka nr ... - ul. P., działka nr ... – ul. B. W odwołaniu od tej decyzji J. L. właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, położonej przy ul. P. zarzucał wadliwe ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy bez uwzględnienia łukowego układu ulicy, a także zarzucał rozbieżność ustaleń tekstowych i graficznych w tym zakresie. Wskazywał ponadto na wadliwe ustalenie szerokości elewacji frontowej wzdłuż ul. P. (pkt 3c decyzji) oraz kwestionował zapis pkt 3 g decyzji wykluczający lokalizację obiektów (nadziemnych) w odległości mniejszej niż 3 m od granic sąsiednich działek budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia .... uchyliło decyzję organu I instancji w części objętej pkt 3g zdanie drugie, zaś w pozostałym zakresie utrzymało tę decyzję w mocy. Zdaniem Kolegium rozstrzygnięcie to – poza ustaleniem dotyczącym odległości lokalizacji budynku od granicy z sąsiednią działką, niemającym podstawy prawnej w obecnym postępowaniu – nie narusza przepisów art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł J. L., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił tak, jak w odwołaniu, że wadliwie ustalono nieprzekraczalną linię zabudowy, wyznaczając ją w linii prostej, bez uwzględnienia łuku ulicy, a także wskazał, że w dniu ... w innej sprawie wydano dla N. Spółki z o.o. z siedzibą w W. decyzję ustalającą dla tego terenu odmiennie warunki zabudowy, zaś decyzją z dnia .... udzielono temu inwestorowi pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty należy podzielić. O ile prawidłowe jest stanowisko zaskarżonej decyzji, iż dla tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy (art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dz.U. z 2003r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), to w postępowaniu w takim przedmiocie nie można pominąć oceny zarzutu, że dla terenu objętego wnioskiem została już wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, a wcześniej decyzja o ustaleniu warunków zabudowy. Na fakt ten zwracał uwagę skarżący już w odwołaniu. W toku postępowania przed Sądem złożono do akt sprawy kopię decyzji Prezydenta Miasta z dnia ..., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej N. Spółce z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej, to jest budynków wielorodzinnych A i B z usługami i parkingiem podziemnym wraz z wykonaniem: - instalacji wewnętrznych: wody zimnej, ciepłej i cyrkulacyjnej, hydrantowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, centralnego ogrzewania, elektrycznej, teletechnicznej; - instalacji zewnętrznych: kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym, energetycznej zalicznikowej, energetycznej oświetlenia terenu; - dojazdów, miejsc postojowych, drogi pożarowej, dojść wraz z urządzeniem i zagospodarowaniem terenu inwestora, dwóch zjazdów (z ul. P. i z ul. P.) oraz przebudowy hydrantu przeciwpożarowego (w ramach usunięcia kolizji z wjazdem z ul. P.) – na działkach nr ewid. ... przy ul. P. i ul. P. w L. oraz na działkach nr ewid. ... – pasy drogowe (dwa zjazdy i przebudowa hydrantu). Decyzja ta, jak wynika z jej treści, stała się ostateczna w dniu 3 kwietnia 2012r. (k. 92 akt sądowych). Nie ulega zatem wątpliwości, iż w dacie wydania przez SKO zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym pozostawała ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej zaprojektowanego na tym samym terenie, co wnioskowana w niniejszej sprawie inwestycja, to jest na działkach nr ewid. ... przy ul. P. i ul. P. w L. oraz na działkach nr ewid. ... (pas drogowy – ul. P.) i nr ewid. ... (pas drogowy – ul. P.), aczkolwiek wskazana decyzja o pozwoleniu na budowę nie obejmowała działki nr ..., sąsiadującej z nieruchomością skarżącego. Okoliczności tej organ odwoławczy nie rozważał, a miała ona istotny wpływ na zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie w toku postępowania odwoławczego przymiot ostateczności zyskała wydana w innej sprawie decyzja Prezydenta Miasta z dnia ..., dotycząca większości terenu objętego wnioskiem. Obowiązkiem Kolegium było odniesienie się do tego faktu i ocena decyzji organu I instancji w tym kontekście. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270) uchylił zaskarżoną decyzję, nie ulega bowiem wątpliwości, że wskazane uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. W oparciu o art. 135 cyt. ustawy uchyleniu podlega także decyzja organu I instancji, gdyż jest to konieczne dla końcowego załatwienia sprawy; na podstawie art. 152 cyt. ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, zaś na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 orzeczono o kosztach postępowania.