II SA/Lu 652/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu p o s t a n a w i a I. przyznać E. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z małoletnim, niepełnosprawnym synem, z którym utrzymuje się z świadczenia pielęgnacyjnego w kwocie [...]złotych, zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...]złotych, zasiłku rodzinnego w kwocie [...]złotych, świadczenia na kształcenie dziecka niepełnosprawnego w kwocie [...]złotych, alimentów w kwocie [...]złotych oraz świadczenia wychowawczego w kwocie [...]złotych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi [...] złotych. Łącznie miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącej wynoszą zaś od [...] złotych do [...] złotych. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowi zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarga na postanowienie dotyczące uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej przyznania świadczenia niepieniężnego w postaci specjalistycznych usług opiekuńczych jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej. Zatem skarżąca w sprawie niniejszej jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., jak orzeczono w punkcie II postanowienia. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być więc rozpoznany jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżąca wykazała, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i syna nie jest w stanie ponieść wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru wynoszącego minimalnie w niniejszej sprawie ze względu na jej etap 360 złotych. Porównanie wysokości dochodu gospodarstwa domowego skarżącej z wysokością stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego wskazuje, że dochód gospodarstwa domowego musi być w całości przeznaczany na wydatki związane z utrzymaniem koniecznym. Skoro zaś całość dochodów gospodarstwa domowego skarżącej pochłaniają stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego to poniesienie kosztów ustanowienia adwokata z wyboru może mieć miejsce jedynie kosztem środków przeznaczanych na wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego. Skutkiem tego będzie zaś uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z tych powodów referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o czym orzekł na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w punkcie pierwszym postanowienia.