II SA/Lu 653/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Protokolant Referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, która nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz uchyla decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r., nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz J. L. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...], znak: [...] nr [...] Prezydent Miasta po rozpatrzeniu wniosku N. I. N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia 18 sierpnia 2011r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na realizacji zespołu zabudowy mieszkalno – usługowej z urządzeniami towarzyszącymi oraz zjazdów z dróg publicznych na działkach oznaczonych nr ewid. 27, 28/1, 28/4 i 29 położonych przy ul. P. 4-6 (ul. P. 7a) w L., pas drogowy: działka nr 39 - ul. P., działka nr 33/1 – ul. B. P. W odwołaniu od tej decyzji J. L., właściciel nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, położonej przy ul. P. 2a, zarzucał wadliwe ustalenie nieprzekraczalnej linii zabudowy bez uwzględnienia łukowego układu ulicy, a także rozbieżność ustaleń tekstowych i graficznych w tym zakresie. Wskazywał ponadto na wadliwe ustalenie szerokości elewacji frontowej wzdłuż ul. P. (pkt 3c decyzji) oraz kwestionował zapis pkt 3g decyzji, wykluczający lokalizację obiektów (nadziemnych) w odległości mniejszej niż 3 m od granic sąsiednich działek budowlanych. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], znak: [...] uchyliło decyzję organu I instancji w części objętej pkt 3g zdanie drugie, zaś w pozostałym zakresie utrzymało ja w mocy. Zdaniem Kolegium powyższe rozstrzygnięcie – poza ustaleniem dotyczącym odległości lokalizacji budynku od granicy z sąsiednią działką, niemającym podstawy prawnej w obecnym postępowaniu – nie narusza przepisów art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł J. L., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącego jej wadliwość polega na nieuwzględnieniu faktu wydania w dniu 25 czerwca 2010r. przez Dyrektora Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta dla N. I. U. Spółki z o.o. z siedzibą w Warszawie decyzji nr 271/267 ustalającej dla tego terenu odmiennie warunki zabudowy, niż określone w decyzji z dnia [...] oraz udzielenia temu inwestorowi decyzją z dnia [...], znak: [...] pozwolenia na budowę. Jego zdaniem w świetle wydanego pozwolenia na budowę ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji narusza przepisy prawa. Skarżący podniósł także zarzut określenia w decyzji nieprzekraczalnej linii zabudowy, które to pojęcie nie funkcjonuje na gruncie prawnym. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konieczne jest natomiast ustalenie obowiązującej linii zabudowy w taki sposób, aby została utrzymana gwarancja zachowania ładu przestrzennego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty należy podzielić. O ile prawidłowe jest stanowisko zaskarżonej decyzji, iż dla tego samego terenu decyzję o warunkach zabudowy można wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy (art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz. U Nr 80 poz. 717 ze zmianami ), to w postępowaniu w takim przedmiocie nie można pominąć zarzutu, że dla terenu objętego wnioskiem została już wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, a wcześniej decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, co skarżący podkreślał już w odwołaniu. Na rozprawie przed Sądem złożono do akt sprawy kopię decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej N. I. U. Spółce z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej, to jest budynków wielorodzinnych A i B z usługami i parkingiem podziemnym wraz z wykonaniem: - instalacji wewnętrznych: wody zimnej, ciepłej i cyrkulacyjnej, hydrantowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, centralnego ogrzewania, elektrycznej, teletechnicznej; - instalacji zewnętrznych: kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym, energetycznej, energetycznej oświetlenia terenu; - dojazdów, miejsc postojowych, drogi pożarowej, dojść wraz z urządzeniem i zagospodarowaniem terenu inwestora, dwóch zjazdów (z ul. P. i z ul. P.) oraz przebudowy hydrantu przeciwpożarowego (w ramach usunięcia kolizji z wjazdem z ul. P.) – na działkach nr ewid. 27, 28/1, 28/4 przy ul. P. 6 i ul. P. 7a w L. oraz na działkach nr ewid. 39 i 33/1 – pasy drogowe (dwa zjazdy i przebudowa hydrantu). Decyzja ta, jak wynika z jej treści, stała się ostateczna w dniu 3 kwietnia 2012r. (k. 89-90 akt sądowych). Nie ulega zatem wątpliwości, iż w dacie wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonej decyzji, istniała już ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę zespołu zabudowy mieszkalno-usługowej zaprojektowanego na tym samym terenie, co wnioskowana w niniejszej sprawie inwestycja, aczkolwiek wskazana decyzja o pozwoleniu na budowę nie obejmowała działki nr 29, sąsiadującej z nieruchomością skarżącego. Okoliczności tej organ odwoławczy nie rozważał, mimo istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 65 ust. 1 pkt 1 powołanej już ustawy. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli inny wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę. Na tle tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 kwietnia 2009r. ( II OSK 659/08 LEX nr 555284 ) wyjaśnił, że w sytuacji, gdy jeden z wnioskodawców uzyska pozwolenie na budowę, to po pierwsze oznacza to, że wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a po drugie daje mu to prawo do prowadzenia robót budowlanych na danym terenie. Z tych powodów decyzje o warunkach zabudowy, decyzje o ustaleniu lokalizacji celu publicznego wydane dla innych wnioskodawców stają się bezprzedmiotowe, obojętnie czy dotyczyły tego samego rodzaju inwestycji, czy też innej na danym obszarze. Jest też oczywiste, że w takim stanie nie jest już możliwe wydanie kolejnej decyzji o warunkach zabudowy dla innych podmiotów. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270) należało uchylić zarówno zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta. O nie podleganiu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152, natomiast o kosztach w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 wspomnianej ustawy.