II SA/Lu 657/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. O.-M. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi E. O. – M. kwotę 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 27,60 zł (słownie: dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 5,50 zł (słownie: pięć złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu poniesionych wydatków, które wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie). Wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie pomocy na dożywianie, zaś postanowieniem z dnia 10 czerwca 2015 r. odrzucił sporządzoną przez niego osobiście od ww. wyroku skargę kasacyjną. W dniu 1 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego adw. E. O. – M., ustanowiona w ramach prawa pomocy, przedłożyła w siedzibie Sądu opinię prawną, w której wskazała na brak podstaw do wniesienia zażalenia od w/w postanowienia z dnia 10 czerwca 2015 r. Jednocześnie wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, obejmującej opłatę za czynności adwokata oraz zwrot niezbędnych wydatków obejmujących opłatę pocztową w wysokości 5,50 zł. za skierowaną do skarżącego przesyłkę poleconą, udokumentowaną załączonym potwierdzeniem nadania. Jednocześnie oświadczyła, że należne z tytułu pomocy prawnej opłaty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów reguluje je rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.), które w § 19 stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2). Zgodnie zaś z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) przywołanego rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym 120 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania referendarz sądowy przyznał adwokat E. O. – M. za reprezentowanie strony w postępowaniu zażaleniowym wynagrodzenie w wysokości 120 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku od towarów i usług. Nadto w myśl przywołanego § 19 pkt 2 rozporządzenia adwokatowi przysługuje zwrot niezbędnych, udokumentowanych wydatków w kwocie 5,50 zł na którą składają się koszty nadania na adres strony skarżącej przesyłki poleconej listowej zawierającej przedmiotową opinię (k. 92 akt sprawy). Mając wszystko powyższe na uwadze należało orzec, jak w sentencji