II SA/Lu 657/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. K. o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Lu 1063/14 ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 1063/14 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Natomiast na mocy unormowania art. 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. skarżący w toku niniejszego postępowania jest zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Skarżący wnioskiem z dnia 15 listopada 2016 r. wystąpił w sprawie niniejszej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skoro jednak w toku postępowania sądowego, którego wznowienia żąda skarżący przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata zaś na mocy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwolniony jest od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata jest zbędne (por. uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10 – Monitor Prawny 2011/1/2). Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odstępując od wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie druku PPF referendarz sądowy kierował się tym, że wniosek skarżącego, z przyczyn wyżej wymienionych, nie może być poddany merytorycznej ocenie. Wypełnienie druku PPF istotne jest zaś przy merytorycznej ocenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wypełniony druk PPF stanowi bowiem środek dowodowy. Zatem rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wypełnienie druku PPF pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie dotyczące wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.