II SA/Lu 66/05
WyrokWSA w Lublinie2005-05-05
Skład orzekający: Jerzy Stelmasiak, Jerzy Drwal, Wojciech Kręcisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wydane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jest zgodne z prawem, gdy odwołanie zostało wniesione przez osobę podającą się za pełnomocnika, ale bez pisemnego pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania było zgodne z prawem. Kluczowe było ustalenie, że osoba podająca się za pełnomocnika nie posiadała pisemnego pełnomocnictwa, co zgodnie z art. 33 § 2 kpa uniemożliwiało uznanie jej za pełnomocnika i skuteczne wniesienie odwołania w terminie. Wniesienie odwołania po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczne.Stan faktyczny
J.K. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odwołanie zostało wniesione przez T.S., który podawał się za pełnomocnika J.K., ale nie posiadał pisemnego pełnomocnictwa. Decyzja Powiatowego Inspektora została doręczona J.K. w dniu 5 lipca 2004 r., a odwołanie przez T.S. zostało złożone 20 lipca 2004 r., czyli po upływie czternastodniowego terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie nakazania przedłożenia określonych dokumentów oddala skargę
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r., wydanym na podstawie art. 134 kpa, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odwołanie T.S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...]czerwca 2004 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Organ wskazał uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, że od decyzji wydanej w I instancji służy odwołanie, które stosownie do art. 129 § 2 kpa wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji. Z akt sprawy wynikało, że zaskarżoną decyzję, zawierającą pouczenie o sposobie i trybie jej zaskarżenia, doręczono J.K. w dniu 5 lipca 2004 r. Przewidziany do wniesienia odwołania termin upłynął zatem w dniu 19 lipca 2004 r. We wrześniu 2004 r. J.K. wyjaśnił dodatkowo, że T.S. jest jego pełnomocnikiem w sprawie dotyczącej zabytkowego budynku zlokalizowanego przy ul. N. i dlatego oświadczenie z dnia 20 lipca 2004 r. złożone przez T. S. należało potraktować jako odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. Oświadczenie (odwołanie) T.S. zostało wniesione – według ustaleń organu w dniu 20 lipca 2004 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc z uchybieniem terminu. Z powodu uchybienia terminu wniesione odwołanie było bezskuteczne. Stąd też sformułowane przez stronę zarzuty merytoryczne odnoszące się do decyzji nie mogły być rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J.K. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując, że oświadczenie T.S. z dnia 20 lipca 2004 r. przesłane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miało cechy odwołania złożonego w ustawowym terminie określonym w art. 127 i 129 kpa.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że orzekający organ prawidłowo ustalił, iż decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. nakazującą przedłożenie ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego przy ul. N. doręczono J.K. w dniu [...] lipca 2004 r. Świadczył o tym podpis i data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji.
W postępowaniu prowadzonym w sprawie stanu technicznego zabytkowego budynku mieszkalnego T.S. występował jako rzeczoznawca budowlany.
W aktach sprawy brak było pisemnego pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego.
Do czasu złożenia we wrześniu 2004 r. wyjaśnień przez J.K. brak było podstaw do traktowania T. S. jako jego pełnomocnika, bowiem w myśl art. 33 § 2 kpa, pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu. Od momentu zawiadomienia organu o udzieleniu pełnomocnictwa, pełnomocnik powinien być informowany o podejmowanych w toku postępowania czynnościach.
Złożone przez T.S. oświadczenie z dnia 20 lipca 2004 r. potraktowane następnie przez organ – stosownie do wyjaśnień J.K. zawartych w piśmie z dnia 8 września 2004 r. - jako odwołanie od decyzji było odwołaniem złożonym po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 129 § 2 kpa, termin do wniesienia odwołania od decyzji wynosi czternaście dni, a początkiem jego biegu jest dzień doręczenia decyzji stronie.
W tej sytuacji czternastodniowy termin do wniesienia odwołania przez T.S. – jako pełnomocnika skarżącego – należało liczyć od dnia 5 lipca 2004 r. Termin ten pokrywał się z terminem do wniesienia odwołania przez skarżącego.
Zatem w rozpoznawanej sprawie miał zastosowanie przepis art. 134 kpa, stanowiący, iż organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Trzeba wyjaśnić, że termin do wniesienia odwołania jest procesowym terminem ustawowym. Wniesienie odwołania po upływie terminu jest bezskuteczne, natomiast rozpatrzenie przez organ II instancji takiego odwołania stanowiłoby rażące naruszenie prawa, dające podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).
W tym stanie rzeczy, pozbawioną usprawiedliwionych podstaw skargę należało oddalić na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło