II SA/Lu 66/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grazyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. Z. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej z siedzibą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] znak: [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek Z. N. Zdrój Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska, żądając wstrzymania jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne. Skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Złożony przez nią wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera bowiem odrębnego – od skargi – uzasadnienia. Skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie należy zauważyć, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd nie ma możliwości dokonania oceny jego zgodności z prawem. Niedopuszczalne jest zatem wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości zaskarżonej decyzji. Sąd nie dopatrzył się również z urzędu okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów, wobec niespełnienia warunków z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu.