II SA/Lu 662/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na uchwałę Rady Gminy B. P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasad sprzedaży lokali stanowiących mieszkaniowy zasób gminy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 27 maja 2016 r. (data nadania – k. 4v) H. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy B. P. z dnia [...] r. w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych stanowiących mieszkaniowy zasób Gminy Miejskiej B. P. (Dz. Urz. Woj. Lubel. z dnia 14 lipca 2015 r. poz. 2298). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od złożonej skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia w dniu 12 sierpnia 2016 r. doręczono skarżącej prawidłowo na podany przez nią w skardze adres do doręczeń (potwierdzenie odbioru – k. 21). W trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła do Sądu (uzupełniając jednocześnie brak formalny skargi w zakresie jej podpisania) oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania, wypełnione na urzędowym formularzu określonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. z 2014 r. poz. 366). Złożenie przez skarżącą powyższego oświadczenia zostało potraktowane jako wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Mając zaś na uwadze, że skarżąca wniosek ten złożyła na niewłaściwym formularzu, Sąd w dniu 24 sierpnia 2016 r. przesłał wnioskodawczyni właściwy w postępowaniu przed sądem administracyjnym formularz (symbol "PPF") wraz z wezwaniem do jego wypełnienia oraz odesłania do tutejszego Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 30 sierpnia 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 32). H. W. w zakreślonym terminie, który upływał w dniu 6 września 2016 r., nie wykonała powyższego obowiązku, wobec czego referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 20 września 2016 r. pozostawił jej wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca nie złożyła sprzeciwu od powyższego zarządzenia, wobec czego stało się ono prawomocne. W piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. D. D. – prowadzący Kancelarię Prawną w B. P. – poinformował Sąd o zmianie adresu do doręczeń H. W.. Mając powyższe na uwadze Sąd skierował do skarżącej wezwanie do wyjaśnienia, czy jej aktualnym adresem do doręczeń pozostaje adres podany w skardze, czy też jest nim adres podany przez D. D. w piśmie z dnia 28 listopada 2016 r. – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że aktualnym adresem do doręczeń skarżącej pozostaje adres podany w skardze. Przedmiotowe wezwanie zostało skierowane na oba te adresy i doręczone odpowiednio w dniu 26 grudnia 2016 r. oraz w dniu 23 grudnia 2016 r. (k. 44 i 46 – w tpierwszym przypadku wezwanie powróciło do Sądu po dwukrotnym awizowaniu, a skutek doręczenia nastąpił zgodnie z art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżąca do tej pory nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Wobec zaś braku odpowiedzi Sąd – wraz z upływem późniejszego terminu do wykonania przedmiotowego wezwania – przyjął, że aktualny adresem skarżącej pozostaje adres wskazany w treści skargi. W związku z uprawomocnieniem się zarządzenia referendarza sądowego z dnia 20 września 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy, Sąd w piśmie z dnia 16 stycznia 2017 r. ponownie wezwał skarżącą do uiszczenia w niniejszej sprawie wpisu sądowego w kwocie [...]zł, kierując wezwanie na jej dotychczasowy adres. W wezwaniu tym ponownie poinformowano skarżącą, że nieuiszczenie należnej kwoty w wyznaczonym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przedmiotowe wezwanie powróciło do Sądu po dwukrotnym awizowaniu, a skutek jego doręczenia – zgodnie z powołanym wyżej art. 73 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nastąpił w dniu 3 lutego 2017 r. (k. 49). Pomimo upływu zakreślonego terminu należny wpis od skargi nie został dotychczas uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z treścią § 3 tego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania prawomocnym zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 20 września 2016 r. Skarżąca została wobec tego ponownie wezwana do uiszczenia wpisu od skargi – skutek doręczenia wezwania w tym przedmiocie nastąpił – zgodnie z art. 73 p.p.s.a. – w dniu 3 lutego 2017 r. Ostateczny termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał zatem w dniu 10 lutego 2017 r. Skarżąca, pomimo upływu tego terminu, dotychczas nie uiściła jednak należnego wpisu, co uniemożliwia nadanie jej skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.