II SA/Lu 663/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec (sprawozdawca), Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody z dnia [..]. nr [..] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...]. odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Ł. przy ul. K. na działce nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, iż postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2007 r. inwestor został zobowiązany do przedłożenia projektu budowlanego wykonanego przez osobę posiadającą uprawnienia w specjalności architektonicznej do projektowania budynków mieszkalnych. Ponieważ A. K. nie dopełnił tego obowiązku – działając w oparciu o art. 28 ustawy Prawo budowlane, wydano zaskarżoną decyzję o odmowie pozwolenia na budowę. Organ I instancji wskazał, iż projekt przedłożony z wnioskiem o pozwolenie na rozbudowę został wykonany przez A. K., który posiada uprawnienia w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Natomiast w myśl art. 35 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego projekt powinien być wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Inwestor przedłożył wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę m.in. decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia 15 maja 2006 r., ustalającą na rzecz A. K. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w Ł., w związku z adaptacją strychu na cele mieszkalne oraz budowę wiatrołapu o wymiarach 5 x 8 m. Do wniosku został dołączony projekt budowlany sporządzony przez dwóch projektantów: A. K. w branży architektoniczno-konstrukcyjnej i I. W. w branży elektrycznej. Art. 12 ust. 2 stanowi, że samodzielne funkcje techniczne określone w ust. 1-5 , mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej "uprawnieniami budowlanymi", wydaną przez organ samorządu zawodowego. Jak wynika z kopii decyzji z dnia 21 grudnia 2005 r. o nadaniu uprawnień budowlanych – A. K., technik budowlany posiada uprawnienia nr [...] do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. Na mocy § 17 ust. 2 pkt 1-5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie uprawnienia takie uprawniają do projektowania obiektu budowlanego o kubaturze do 1000 m3 oraz: 1. o wysokości do 12 m nad poziomem terenu, do 3 kondygnacji naziemnych i o wysokości kondygnacji do 4,8 m; 2. posadowionego na głębokości do 3 m poniżej terenu, bezpośrednio na stabilnym gruncie nośnym; 3. przy rozpiętości elementów konstrukcyjnych do 6 m i wysięgu wsporników do 2 m; 4. niezawierającego elementów wstępnie sprężonych; 5. niewymagającego uwzględnienia wpływu eksploatacji górniczej. Posiadane uprawnienia dają projektantowi możliwość sporządzania projektów budowlanych jedynie w ramach posiadanych uprawnień do projektowania w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, natomiast nie uprawniają skarżącego do wykonywania projektu w branży architektonicznej. W tej sytuacji, zdaniem organu, projekt w branży architektonicznej został wykonany przez osobę nieposiadającą stosownych uprawnień. Ponadto w uzasadnieniu decyzji podkreślono, iż organ I instancji błędnie powołał jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 28 Prawa budowlanego, zamiast art. 35 ust. 3 tej ustawy, które to uchybienie nie miało jednak wpływu na rozstrzygnięcie wydane przez ten organ. W skardze na decyzję Wojewody A. K. podnosi, że art. 12 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego jest przepisem ogólnym i nie rozstrzyga o zakresie uprawnień budowlanych i w związku z tym nie ma istotnego znaczenia w sprawie. Zakres uprawnień jest zawarty w § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji w budownictwie. Skarżący przytacza treść tego przepisu, podkreślając, że zakres wymienionych tam uprawnień ma charakter zamknięty. Z treści przepisów wyżej wymienionego rozporządzenia skarżący wywodzi, że osoba z uprawnieniami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie może projektować obiekt budowlany. W przepisach tych nie ma odniesienia do konstrukcji czy architektury, mówi się tylko o obiekcie budowlanym. Dlatego też, w ocenie A. K. posiada on odpowiednie uprawnienia do zaprojektowania obiektu budowlanego (a rozbudowa budynku mieszkalnego jest takim obiektem), zgodnie z zakresem tych uprawnień wynikających z cytowanego w skardze rozporządzenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosi o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane – przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska oraz zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Przepis ten w ust. 4 stanowi także, iż projekt powinien być wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 wyżej cytowanej ustawy. Bezsporny w sprawie niniejszej jest fakt, iż skarżący przedłożył wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę m.in. decyzję Burmistrza Miasta Ł. z dnia [...] znak: [...] ustalającą na jego rzecz warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Ł., w związku z adaptacją strychu na cele mieszkalne oraz budową wiatrołapu o wymiarach 5 x 8 m. Do wniosku został dołączony projekt budowlany sporządzony przez dwóch projektantów – A. K. w branży konstrukcyjno-budowlanej i I. W. w branży elektrycznej. Z dołączonej do akt kopii decyzji z dnia 21 grudnia 2005 r. znak [...] o nadaniu uprawnień budowlanych – A. K., technik budowlany, posiada uprawnienia nr [...] do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności konstrukcyjno-budowlanej. W szczegółowym zakresie uprawnień podano, że na mocy art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 13 ust. 4 Prawa budowlanego w zakresie objętym ww. specjalnością niniejsze uprawnienia stanowiły podstawę do: - projektowania, sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych i sprawowania nadzoru autorskiego; - sprawowania kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych. Na mocy § 17 ust. 2 pkt 1 – 5 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. (Dz.U. Nr 83, poz. 578) w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie niniejsze uprawnienia uprawniają do projektowania obiektu budowlanego o kubaturze do 1000 m3 oraz: 1. o wysokości do 12 m nad poziomem terenu, do 3 kondygnacji naziemnych i o wysokości kondygnacji do 4,8 m; 2. posadowionego na głębokości do 3 m poniżej poziomu terenu, bezpośrednio na stabilnym gruncie nośnym; 3. przy rozpiętości elementów konstrukcyjnych do 6 m i wysięgu wsporników do 2 m; 4. niezawierającego elementów wstępnie sprężonych; 5. niewymagającego uwzględnienia wpływu eksploatacji górniczej. Zatem prawidłowo przyjęły organy orzekające w niniejszej sprawie, że posiadane przez A. K. uprawnienia dają mu jako projektantowi możliwość sporządzania projektów budowlanych jedynie w ramach posiadanych uprawnień do projektowania w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, Nietrafny jest zarzut podnoszony w skardze, że osoba z uprawnieniami w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie może projektować obiekty budowlane, a więc zdaniem skarżącego każdy obiekt budowlany (bez rozróżnienia części architektonicznej od konstrukcyjnej). W wyżej cytowanym rozporządzeniu § 16 ust. 1 i 2 stanowi o zakresie uprawnień budowanych w specjalności architektonicznej. Natomiast z załącznika nr 1 do tego rozporządzenia (wykaz wykształcenia odpowiedniego i pokrewnego dla poszczególnych specjalności uprawnień budowlanych) wynika, iż uprawnienia budowlane (w specjalności architektonicznej) do projektowania bez ograniczeń i sprawdzania projektów architektoniczno-budowlanych mogą posiadać osoby, które ukończą studia magisterskie na kierunku architektura i urbanistyka, zaś uprawnienia tego rodzaju w ograniczonym zakresie osoby, które ukończą wyższe studia zawodowe na kierunku architektura i urbanistyka lub studia magisterskie na kierunku budownictwo. Skarżący bezspornie kryteriów tych nie spełnia, bowiem z wykształcenia jest technikiem budowlanym. Słusznie zatem przyjęły organy, że projekt w branży architektoniczno-budowlanej (a taki wymagany jest zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 2 Prawa budowlanego) został wykonany przez osobę nieposiadającą stosownych uprawnień. Podkreślenia wymaga także fakt, że w dacie składania wniosku o pozwolenie na budowę skarżący (będący jednocześnie projektantem) legitymował się decyzją o nadaniu uprawnień, co do której stwierdzono nieważność w części określającej zakres uprawnień stanowiących podstawę do sprawdzania projektów architektonicznych. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.