II SA/Lu 664/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy, w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z unormowaniem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Ponadto, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi – art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Szczególnym wymogiem formalnym pism strony wnoszonych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, dotyczącym również skargi (art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) jest obowiązek dołączenia do nich ich odpisów skargi i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom – art. 47 § 1 cytowanej ustawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru T. D. w dniu 17 sierpnia 2005 r. osobiście odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł oraz wskazania uczestników postępowania sądowo – administracyjnego, którzy brali udział w postępowaniu administracyjnym i nadesłania odpisów skargi w liczbie odpowiadającej ilości uczestników postępowania. Mimo prawidłowego pouczenia dotyczącego terminu i trybu uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi oraz uzupełnienia jej braków formalnych skarżący nie uiściła wpisu i nie usunął braków formalnych złożonej skargi, co bezpośrednio skutkuje zastosowaniem rygoru art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych powodów, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.