II SA/Lu 664/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. i L. małżonków M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego w zakresie wniosku H. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 664/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę H. i L. małżonków M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. z powodu nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. Pismem z dnia 28 listopada 2008 r. skarżąca H. M. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek wskazała, iż powodem uchybienia zakreślonym terminom był jej stan zdrowia. Wskazała, iż w dniu 9 października 2008 r. została napadnięta i dotkliwie pobita. Zdarzenie to wywołało u niej szok i rozstrój organizmu nie pozwalający na racjonalne postępowanie i zajęcie się przedmiotowa sprawą. Do wniosku dołączyła potwierdzenie dokonania zgłoszenia pobicia oraz zaświadczenia lekarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) pismo strony (również skarga sądowa) obarczone brakami formalnymi podlega na wezwanie sądu uzupełnieniu w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania do uzupełnienia braków. Termin ten z uwagi na charakter ustawowy nie może być na wniosek strony przedłużany ani skracany, może jednak zostać przywrócony na zasadach wskazanych w art. 86 i nast. p.p.s.a. Jeżeli zatem strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy między innymi uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). W świetle bogatego orzecznictwa sądów administracyjnych przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie - w ocenie Sądu - skarżąca nie uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu, w związku z czym nie można jej przypisać, iż wykazała się należytą starannością przy prowadzeniu sprawy. Wyjaśnienia wymaga, że użyte przez ustawodawcę sformułowanie "uprawdopodobnienie" oznacza złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności w terminie. Jednakże wskazane złagodzenie rygorów dowodowych nie może uzasadniać dania wiary samym tylko twierdzeniom wnioskodawcy, gdyż oznaczałoby to naruszenie zasady kontradyktoryjności postępowania przed Sądem. Uprawdopodobnienie wymaga zatem wykazania, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo - graniczące z pewnością istnienia pewnych okoliczności. W istocie zatem chodzi tu po prostu o wzbudzenie w organie ufności w to, że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie. W konsekwencji sąd orzekający musi mieć przy rozpoznawaniu wniosku możliwość odniesienia się do pewnych obiektywnych okoliczności, których istnienie wykazane zostanie za pomocą wzbudzających takie zaufanie środków. Strona skarżąca w swym wniosku jako przyczynę uchybienia terminu do dokonania czynności procesowych wskazała na stan zdrowia uniemożliwiający jej zajęcie się sprawą, a będący skutkiem pobicia skarżącej przez siostrę i jej męża. Okres rozstroju zdrowia trwał u skarżącej od dnia pobicia tj. 9 października 2008 r. do 27 listopada 2008 r. O powyższym zdaniem skarżącej świadczą dołączone zaświadczenia lekarskie. Odnosząc się do twierdzeń skarżącej i złożonych dokumentów wskazać należy, iż Sąd nie podważa faktu, że skarżąca mogła zostać napadnięta i pobita. Nadto Sąd nie podważa, iż skarżąca mogła doznać w wyniku tego zdarzenia urazów fizycznych bądź psychicznych. Jednakże twierdzenia skarżącej nie wskazują, iż w czasie zakreślonym na dokonanie czynności jej stan zdrowia uniemożliwiał "zajęcie się przedmiotowa sprawą". Wezwanie do uzupełnienia braków skargi doręczono skarżącej osobiście dnia 13 października 2008 r. w jej miejscu zamieszkania. Następnie w dniu 16 października 2008 r. skarżąca osobiście przeglądała akta przedmiotowego postępowania w siedzibie tut. Sądu. Również osobiście pokwitowała odbiór przesyłki zawierające odpis odpowiedzi na skargę. W tym kontekście analiza akt sprawy w żaden sposób nie wskazuje, aby skarżąca sygnalizowała, iż nie może zająć się przedmiotowa sprawą, na co nie pozwala jej stan zdrowia w jakim się znajduje. Powyższe oznacza, że ani stan fizyczny ani psychiczny skarżącej nie stanowił przeszkody do wykonania skierowanego do niej wezwania Sądu. Dodatkowo skarżąca sama przeczy swoim twierdzeniom. Z jednej strony wskazuje, iż stan rozstroju zdrowia trwał nieprzerwanie do dnia 27 listopada 2008 r., podczas gdy jak wynika z akta sprawy skarżąca w dniu 21 października 2008 r. dokonała odpowiedzi na wezwanie Sądu nadsyłając 3 odpisy skargi wraz z wypełnionym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy oraz zaświadczenie o dochodach męża. Podobnie w dniu 25 listopada 2008 r. skarżąca kolejny raz stawiła się w siedzibie Sądu celem złożenia wniosku o wydanie kserokopii z akta sprawy. Istotny również jest fakt, iż wezwanie do uzupełnienia skargi zostało skierowane zarówno do skarżącej jak i jej męża. Fakt ten oznacza, iż skarżąca nie musiała działać osobiście. Tak samo jak skarżąca zadość wezwaniu mógł uczynić jej mąż. Nadto dołączone do wniosku zaświadczenia lekarskie w żaden sposób nie wskazują, że skarżąca w okresie od 13 do 20 października 2008 r., nie była w stanie zająć się przedmiotową sprawą. Z powyższych względów należało przyjąć, iż w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Konstatacja powyższego uzasadnia oddalenie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.