II SA/Lu 666/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sz. na decyzję Starosty Ś. z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. złożenia pełnomocnictwa. Postanowieniem z dnia 24 października 2008 r. tut. Sąd odrzucił skargę M. S. na opisaną w sentencji decyzję Starosty Ś. wskazując, iż reprezentujący skarżącą pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych przedmiotowej skargi tj. nie złożył właściwego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż dołączone do sprawy pełnomocnictwo z dnia 24 lipca 2006 r. nie uprawnia R. S. do reprezentowania skarżącej przez tut. Sądem. Następnie pismem z dnia 10 grudnia 2008 r. sprecyzowanym kolejnym pismem z dnia 31 lipca 2009 r. R. S. (pełnomocnik skarżącej) wniosła o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa, dołączając jednocześnie udzielone jej przez skarżącą M. S. pełnomocnictwo uprawniające do reprezentowania jej przed tut. Sądem. We wniosku tym wskazała, iż córka jej M. S. przebywa aktualnie za granicą w związku z czym nie mogła w przypisanym terminie dostarczyć właściwego pełnomocnictwa. Pobyt córki za granicą znacznie utrudnia z nią kontakt, dlatego też właściwe pełnomocnictwo córka sporządziła i wysłała do Polski dopiero 19 listopada 2008 r. Następnie po otrzymaniu tego pełnomocnictwa udała się do prawnika celem uzyskania pomocy w sporządzeniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W jej ocenie przedstawione okoliczności uzasadniają wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wymaganego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Tytułem wstępu należy wskazać, iż przywrócenie terminu jest instytucją prawną mającą na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu jeśli uchybienie tego terminu nastąpiło z przyczyn obiektywnie od niej niezależnych. Zgodnie bowiem z regulacją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczna. Jednak po myśli art. 86 § 1 tej ustawy, sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swej winy. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że braki formalne pism sądowych (w tym skargi) należy uzupełnić, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania stosownego wezwania. Brakiem formalnym skargi bez wątpienia jest nie złożenie pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik - art. 46 § 3 p.p.s.a. - co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Termin do uzupełniania braków formalnych skargi jest terminem proceduralnym i jako taki podlega przywróceniu w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a. Ustawodawca uzależnił jednak tę możliwość od złożenia przez stronę ubiegającą się o przywrócenie terminu stosownego wniosku oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu, przy czym strona jest zobowiązana równocześnie dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 cytowanej ustawy). W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż R. S. składając w imieniu córki M. S. przedmiotową skargę dołączyła odpis udzielonego jej przez córkę pełnomocnictwa. Ten sam odpis pełnomocnictwa złożyła w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazując, iż jest ono jedynym jakie zostało jej udzielone. Bezspornym również jest, iż pełnomocnik skarżącej o tym, iż złożone do akt sprawy pełnomocnictwo nie jest dokumentem właściwym dowiedziała się dopiero z postanowienia Sądu z dnia 24 października 2008 r. odrzucającego skargę. Odpis tego postanowienia został jej doręczony w dniu 12 listopada 2008 r., po czym podjęła niezbędne kroki celem uzyskania i złożenia pełnomocnictwa właściwej treści, co nastąpiło 10 grudnia 2008 r. W ocenie Sądu, wobec powyżej opisanych okoliczności nie można mówić o winie pełnomocnika strony w niedopełnieniu obowiązku dochowania terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Należy podkreślić, że pełnomocnik skarżącej wykazał niezwłoczną inicjatywę zmierzającą do uzyskania właściwej treści pełnomocnictwa a tym samym wykonania wezwania Sądu. W efekcie tych starań właściwe pełnomocnictwo uzyskał, jednakże z uwagi na miejsce zamieszkania swojego mocodawcy (Kanada) jego wcześniejsze uzyskania było niemożliwym. Wobec uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nienastąpiło z winy strony i przy jednoczesnym dokonaniu zaległej czynności - Sąd w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił przywrócić termin do dokonania uchybionej czynności.