II SA/Lu 667/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1338/07, w sprawie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a: I. sprostować komparycję wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 667/11, w ten sposób, że zwrot "w przedmiocie wymierzenie grzywny" zastąpić zwrotem "w przedmiocie wymierzenia grzywny"; II. sprostować pkt II sentencji wskazanego wyżej wyroku, w ten sposób, że po słowach "zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta " dopisać "na rzecz T. S.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wyrokiem z dnia 8 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi T. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta za niewykonanie wyroku NSA z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1338/07, w sprawie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego: I. wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta grzywnę w wysokości 5 000 złotych z tytułu przewlekłości postępowania po wskazanym wyżej wyroku NSA; II. zasądził od organu kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania III. oddalił skargę w pozostałej części. W części wstępnej tego wyroku, w wyniku błędu pisarskiego, zawarto sformułowanie "w przedmiocie wymierzenie grzywny" zastąpić zamiast – jak powinno być – "w przedmiocie wymierzenia grzywny". Ponadto w pkt II sentencji wyroku Sąd, rozstrzygając o zwrocie kosztów postępowania poniesionych w niniejszej sprawie przez skarżącego, omyłkowo pominął zwrot: "na rzecz T. S.". W tej sytuacji, stosownie do powołanego art. 156 § 1 p.p.s.a., należało orzec, jak w postanowieniu.