II SA/Lu 668/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi L. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a I. przyznać L. T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego wystąpić do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.; II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżący na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest właścicielem mieszkania o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych oraz o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych. Jedyne źródło dochodu skarżącego pochodzi z wynajmu mieszkania, tytułem czego uzyskuje miesięczny dochód w kwocie [...]złotych. Skarżący zgromadził oszczędności w kwocie [...]złotych. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego, nie obejmujące kosztów wyżywienia, ponoszone przez skarżącego wynoszą [...] złotych. Skarżący podkreślił, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych, którą ze względu na wiek nikt nie chce zatrudnić. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. h p.p.s.a. stanowi, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących dodatków mieszkaniowych. Zatem skarżący kwestionując w niniejszym postępowaniu decyzję dotyczącą dodatku mieszkaniowego jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zbędne jest więc rozpoznanie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a, jak orzeczono w punkcie II postanowienia. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy powinien być więc rozpoznany jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z wyboru. W sprawie niniejszej minimalne wynagrodzenie radcy prawnego ustanowionego z wyboru na obecnym etapie postępowania wynosi [...] złotych. Natomiast w gospodarstwie domowym skarżącego po poniesieniu wykazanych przez niego wydatków na poczet kosztów wyżywienia miesięcznie pozostaje kwota [...]złotych. Opłacenie minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z wyboru pozbawiłoby więc skarżącego środków na poniesienie miesięcznych kosztów wyżywienia. Powstałby więc uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z tego powodu starszy referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego radcę prawnego o czym działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I postanowienia.