II SA/Lu 669/10

Lublin, dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. B. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nr [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 października 2010r. skarżący został wezwany doprecyzowania skargi poprzez wskazanie organu, którego działalności lub bezczynności dotyczy skarga oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 21 października 2010r. wyjaśnił, iż jego skarga dotyczy decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]., nr [...]. Z akt sprawy wynika, ze decyzja ta dotyczy zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy). W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżącemu od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]., nr [...] przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu wyższego stopnia. Skarżący, jak wynika z akt sprawy, nie złożył takiego odwołania do organu drugiej instancji, wnosząc od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wyjaśnić przy tym należy, że skarżący złożył wprawdzie odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ale nie od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]., nr [...], lecz od decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...]., nr [...]. Natomiast z pisma skarżącego stanowiącego odpowiedź na wezwanie Sądu do sprecyzowania skargi wynika wprost, że skarży on do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...]. o numerze [...]. Skoro skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego od decyzji organu pierwszej instancji, pomimo iż od decyzji tej przysługiwało odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , to skarga ta podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.