II SA/Lu 669/10

Lublin, dnia 30 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego - w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] Postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę B.R. na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W dniu 19 listopada 2010 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek B. R. o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżący wykazał, że nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Jak wynika bowiem z wniosku o przyznanie prawa pomocy, B. R. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i aktualnie nie posiada żadnego źródła utrzymania ponieważ stracił pracę i jest osobą bezrobotna. Skarżący nie posiada nieruchomości, jedynym jego majątkiem jest samochód osobowy marki Peugeot 306. Skarżący nie wskazał wprawdzie, ile wynoszą jego stałe miesięczne koszty utrzymania, jednakże biorąc pod uwagę aktualny brak jakiegokolwiek miesięcznego dochodu stwierdzić należy, że nie jest w stanie pokryć kosztów ustanowienia radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.