II SA/Lu 67/04
PostanowienieWSA w Lublinie2004-03-08
Skład orzekający: Sędzia NSA L. Leszczyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Starosta, działając jako organ właściwy do orzekania w indywidualnej sprawie administracyjnej na mocy ustawy, posiada legitymację procesową do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie innego organu administracji publicznej?Ratio decidendi
Starosta, występując jako organ właściwy do orzekania w indywidualnej sprawie administracyjnej na mocy ustawy, nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jego rola w takim przypadku jest rolą organu administracji publicznej, a nie strony postępowania broniącej własnego interesu prawnego lub działającej w celu ochrony porządku prawnego.Stan faktyczny
Starosta Powiatowy zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego scalenia gruntów. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę ze skargi Starosty.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę Starosty.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA L. Leszczyński Sędziowie: Protokolant: po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego scalenia gruntów postanawia: odrzucić skargę
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Dnia 28 stycznia 2004 r. Starosta Powiatowy zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., nr [..] w sprawie przekazania według właściwości Staroście wniosku Pani S. B. zam. Ż. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [..]., znak [..] w sprawie scalenia i wymiany gruntów.
Na mocy powołanego na wstępie przepisem prawa legitymację do wniesienia skargi ma każdy, kto ma w tym interes prawny (legitymacja materialna) oraz podmioty, które mimo braku takiej legitymacji są uprawnione do wniesienia takiej skargi (legitymacja formalna) tj. prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów innych osób, z zastrzeżeniem, że brała udział w postępowaniu administracyjnym (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Warszawa 2004, str. 88).
Podmioty posiadające legitymację materialną do wniesienia skargi działają w celu ochrony swojego interesu prawnego. Podmioty posiadające legitymację formalną wnosząc skargę, działając w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego.
Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03 "rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt. 3 KPA. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego
w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie, zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowo administracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji administracyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (również wojewódzkiego sądu administracyjnego) ani też legitymowaną do wystąpienia
z powództwem do sądu powszechnego."
W sprawie Starosta Powiatowy występuje jako organ właściwy do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej na mocy ustawy tj. art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r. Nr 178, poz. 1749). Skarżący nie występuje w sprawie broniąc własnego interesu prawnego lub ze względu na obiektywną konieczność ochrony porządku prawnego. W związku z czym nie ma on legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 §1 pkt. 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuca skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło