II SA/Lu 670/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary grzywny z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W dniu 12 września 2008 r. M.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., którym nałożono na skarżącego karę w wysokości 10.000 zł za nielegalne przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc iż wykonanie tego aktu wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie skarżącej tymczasową ochronę jej praw. Instytucja ta ma zastosowanie nie tylko do zaskarżonego aktu, ale także do wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej spełnione zostały przesłanki określone w powołanym przepisie art. 61 § 3 ustawy. Wykonanie obowiązku nałożonego na skarżącego wskazaną wyżej decyzją, polegającego na uiszczeniu kary pieniężnej w kwocie 10.000 złotych, może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ubocznie jedynie należy podnieść, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 listopada 2008 r. zawiesił postępowanie w rozpoznawanej sprawie do czasu zakończenia toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie w sprawie o sygn. akt P 64/07, wszczętego na skutek pytania prawnego Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zgodności art. 59f ust. 1 i art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (sygn. akt II OSK 568/06). Zgodnie z art. 127 § 3 zdanie pierwsze ustawy, okoliczność ta nie uniemożliwia jednak wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów i na podstawie powołanych przepisów należało orzec, jak w postanowieniu.