II SA/Lu 670/09
PostanowienieWSA w Lublinie2009-11-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo udzielone do reprezentowania strony przed organami administracji państwowej i GOPS uprawnia do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym?Ratio decidendi
Pełnomocnictwo do reprezentowania strony przed organami administracji państwowej i GOPS nie uprawnia do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak takiego umocowania stanowi brak formalny skargi, który nie został skutecznie uzupełniony, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skargę podpisała K. K. jako pełnomocnik. Sąd wezwał K. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądami administracyjnymi. K. K. złożyła pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed urzędami administracji państwowej oraz przed GOPS w T., które nie obejmowało umocowania do działania przed sądami administracyjnymi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 3 listopada 2009 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga E. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przedmiotową skargę wniosła i podpisała, w imieniu w/w skarżącej jako jej pełnomocnik, K. K .
Wobec powyższego wezwaniem z dnia 6 listopada 2009 r. Sąd zobowiązał K. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictw procesowych do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
W wykonaniu wezwania, do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą K. K. (będącej jej siostrą). Pełnomocnictwo to uprawniało K. K. do reprezentowania skarżącej "przed urzędami administracji państwowej oraz przed GOPS w T.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych, bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wskazać należy, iż niewykazanie przy składaniu skargi umocowania osoby, która ją podpisała do działania w imieniu strony skarżącej stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu.
Warunkiem uznania, iż brak formalny skargi został uzupełniony jest nie tylko zachowanie terminu wyznaczonego na uzupełnienie braku, ale też rzeczywiste uzupełnienie braku, rozumiane jako realizacja czynności wskazanej w wezwaniu sądu.
W ocenie Sądu pełnomocnictwo nadesłane przez E. W.. na wezwanie oparte na zarządzeniu Przewodniczącego wydziału z dnia 3 listopada 2009 r., nie obejmowało umocowania do działania przed sądami administracyjnymi.
Wskazać bowiem należy, iż postępowanie przed organami administracji państwowej jest odrębnym i samodzielnym postępowaniem prowadzonym przez właściwe do tego organy, a nie przez sąd administracyjny i toczy się na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a nie Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie prowadzone w sprawie ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie może być zatem utożsamiane z postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym skarg na akty kończące takie postępowanie.
Z treści omawianego pełnomocnictwa jednoznacznie wynika, że K. K. uprawniona jest wyłącznie do występowania przed organami administracyjnymi, a nie przed sądami, w tym sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwem tym posłużono się (całkowicie prawidłowo) w postępowaniu administracyjnym. Nie ulega zatem wątpliwości, że pełnomocnictwo to zostało udzielone na potrzeby tego postępowania, a jego treść nie uzasadnia przyjęcia, że dotyczy ono postępowania sądowego, bowiem brak jest w nim jakiegokolwiek nawiązania do tego postępowania.
Oznacza to, że pełnomocnik K. K. nie usunęła braku formalnego skargi. Ponieważ nadesłane pełnomocnictwo nie uprawniało jej do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie mogła ona skutecznie podpisać i złożyć skargi w rozpatrywanej sprawie. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie skargi.
W rozpatrywanej sprawie istotne jest, że Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując pełnomocnikowi, właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku, liczony od doręczenia wezwania, oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skarg.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło