II SA/Lu 672/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.C. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu niezastosowania się do nakazu - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – za pośrednictwem Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii – skargę na decyzję ostateczną tego organu z dnia [...] r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w O. z dnia [...] r., nr [...], znak: [...], w przedmiocie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej w wysokości 809,44 zł za niezastosowanie się do nakazu zawartego w § 1 ust. 1 pkt 2 lit. "a" rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2016 r. w sprawie zarządzenia środków związanych z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2091). We wniosku z dnia 20 czerwca 2017 r. H. C. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała, że ma 69 lat i pobiera emeryturę w wysokości 829 zł, a przy tym od dłuższego czasu cierpi na poważne schorzenie nerek, na które leczy się z Poradni Nefrologicznej w L. oraz u miejscowych lekarzy w P.. Mąż oraz syn skarżącej przeszli natomiast operacje głowy i cierpią na inne poważne schorzenia. Stan zdrowia członków rodziny wymusza zatem ponoszenie określonych kosztów. W ocenie skarżącej, ze względu na jej sytuację materialną wymierzona kara jest rażąca niesprawiedliwa i przekracza jej możliwości finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, określone w przytoczonym wyżej unormowaniu. Oczywistym jest bowiem, że zły stan zdrowia skarżącej oraz członków jej rodziny (męża i syna) generuje określone koszty. Skoro zaś jednocześnie dochodem skarżącej jest emerytura wynosząca jedynie 829 zł, nie może budzić wątpliwości, że konieczność dokonania wpłaty w wysokości 809,44 zł tytułem wymierzonej skarżącej kary będzie stanowić znaczne obciążenie dla budżetu skarżącej i w konsekwencji mogłaby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej oraz jej rodzinie znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Końcowo należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. – stanowi jedynie tymczasową ochronę praw strony skarżącej, gdyż rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.