II SA/Lu 675/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...]. Pismem z dnia 2 września 2010 r. M. K. złożyła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] nakładającej na skarżącą obowiązek wykonania określonych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym należącym do skarżącej. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nie podając żadnych przyczyn uzasadniających wstrzymanie tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle tego przepisu sąd może wstrzymać wykonanie nie tylko zaskarżonego aktu, ale również wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe znaczenie ma ustalenie pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w rozumieniu materialnoprawnym (identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu, identyczność podstaw prawnej i faktycznej), i przy takim szerokim rozumieniu sprawy mieści się nie tylko zaskarżona decyzja, lecz również decyzja wydana przez organ pierwszej instancji, decyzja wydana w postępowaniu w sprawie uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji, w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, we wznowionym postępowaniu i w odniesieniu do decyzji wydanej na podstawie art. 54 § 3. Wszystkie te postępowania toczą się w tej samej sprawie administracyjnej, w której toczyło się postępowanie pierwotne i stanowią jego powtórzenie czy też przedłużenia (T. Woś, H. Knysiak Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2005, s. 300-301). Niemniej jednak rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd uznał, iż skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku. W tym zakresie wskazać należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle art 61 § 3 P.p.s.a. na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia , że w jego sytuacji zachodzą prawnie określone okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczności tych sąd nie może domniemywać. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarżąca w ogóle nie uprawdopodobniła, że na skutek wykonania przedmiotowej decyzji powstanie szkoda w jej majątku oraz, że skutki wykonania decyzji miałyby charakter nieodwracalny. W tej sytuacji niemożliwe jest ustalenie, czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić trzeba, iż w takiej sytuacji Sąd nie miał obowiązku domyślać się jakimi konkretnie względami kierowała się skarżąca składając wniosek o wstrzymanie decyzji. Na gruncie przepisów P.p.s.a. inaczej niż na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, art. 40 ust. 1) nie ma możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego z urzędu. Ta odmienność skutków wymaga szczegółowego i wyczerpującego podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki Mając powyższe na uwadze - na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji.