II SA/Lu 676/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-10-14

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca w sprawie dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego, która jest zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., może jednocześnie ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od tych kosztów?
Ratio decidendi
Strona skarżąca w sprawie dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego jest ustawowo zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. W związku z tym, żądanie zwolnienia od tych kosztów w ramach prawa pomocy jest bezzasadne, ponieważ koszty te nie stanowią dla niej obciążenia. Prawo pomocy ma zastosowanie do sytuacji, gdy strona nie jest w stanie ponieść kosztów, które faktycznie ją obciążają.
Stan faktyczny
Strona skarżąca M. H. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą świadczenia pielęgnacyjnego. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomoc symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem. Porównaniu temu towarzyszyć musi ocena wpływu obowiązku ponoszenia pełnych kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. Zgodnie z unormowaniem art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszym postępowaniu jest natomiast decyzja wydana w sprawie zaliczanej do grupy spraw z zakresu pomocy i opieki społecznej. Dlatego na stronie skarżącej w sprawie niniejszej nie ciąży obowiązek ponoszenia kosztów sądowych. Skutkiem tego żądanie zwolnienia od obowiązku ich ponoszenia jest bezzasadne. Nie można bowiem przyjąć aby koszty sądowe od obowiązku ponoszenia których strona jest ustawowo zwolniona stanowiły obciążenie związane z postępowaniem a tym samym aby wpływały na sytuację materialną strony skarżącej i jej rodziny. Dlatego referendarz sądowy odmówił zwolnienia strony skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło