II SA/Lu 676/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na decyzję Wójta Gminy D. z dnia 16 października 2025 r., nr OPS.FA.000014.2025 w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 30 października 2025 r. E. R. wniosła skargę na decyzję Wójta Gminy z dnia 16 października 2025 r., nr OPS.FA.000014.2025 w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W piśmie procesowym z 20 listopada 2025 r. skarżąca oświadczyła, że wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła jednoznaczne oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd nie dostrzega żadnych okoliczności mogących wskazywać na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.