II SA/Lu 677/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie odmowy przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 września 2007 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków skargi, wymienionych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2007 r. poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k.-23 akt sądowych) wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez dorosłego domownika 10 września 2007 r. W związku z powyższym, termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął z dniem 17 września 2007 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, skarżący nie uzupełnił braków do których został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 Art. 57. § 1. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa" - skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania w/w warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę aby pod rygorem odrzucenia skargi uzupełniła braki formalne w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sąd jest zobligowany odrzucić skargę, gdy w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych skargi do jakich została wezwana (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 przywołanej na wstępie ustawy, orzekł jak w postanowieniu.