II SA/Lu 677/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 20 lutego 2001 r., sygn. akt II SA/Lu 1280/99 p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną J. C. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 20 lutego 2001 r., sygn. akt II SA/Lu 1280/99. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 24 listopada 2008 r. (k.35). Od postanowienia tego skarżący wniósł w dniu 17 grudnia 2008 r. skargę kasacyjną, sporządzoną przez siebie osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W myśl art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Zgodnie zaś z art. 178 ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 ustawy wprowadza zatem przymus adwokacki, wyłączający możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 ustawy, do których skarżący nie należy, uprawnione są do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie powołanego art. 178 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.