II SA/Lu 681/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy w zakresie wniosku o przywrócenie terminu p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia skarżącej Spółce terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pismem z dnia 1 października 2009 r. skarżąca Spółka wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie warunków zabudowy. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2009 r. doręczonymi skarżącej w dniu 13 listopada 2009 r. (k. 18 akt sądowych) została ona wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500,00 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uczynienia zadość powyższym zobowiązaniom upłynął bezskutecznie w dniu 20 listopada 2009 r. ( tj. w piątek). Pismami złożonymi w dniu 23 listopada 2009 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi, jednocześnie dokonując stosownej wpłaty i składając wymagane odpisy skargi. W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca wskazała, iż termin do wykonania wezwań nie został dochowany z uwagi na przypadkowe zniszczenie pisma Sądu poprzez zalanie go płynem w dniu 19 listopada 2009 r., co spowodowało, że nie można odczytać treści pism Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W powołanych wyżej przepisach art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, żeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przesłankami tymi są: dopełnienie czynności, której uchybiono, zachowanie przez zainteresowanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy po stronie ograniczonej terminem. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest zatem od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu, i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W myśl powołanego wyżej art. 87 § 2 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, s. 86-87). Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga bowiem od stron szczególnej staranności. Wszelkie zaniedbania grożą poważnymi konsekwencjami, często niemożliwymi do zniwelowania. Ponadto o braku winy w uchybieniu terminu można dowodzić wyłącznie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r,, sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002 nr 23 str. 1059). Przy czym zaznaczyć należy, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowych w zakreślonym przez Sąd terminie. Po pierwsze należy zaznaczyć, iż wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do dokonania czynności poza ogólnikowym stwierdzeniem o zniszczeniu pism skierowanych do strony nie zawiera żadnego uzasadnienia wskazującego chociażby na okoliczności zniszczenia pism wskazujące czy zniszczenie nastąpiło wskutek niewłaściwego przechowywania pisma czy też zdarzenia losowego nie będącego efektem zaniedbania strony. Jak bowiem wskazano to strona skarżąca winna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Po wtóre w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można uznać, iż zniszczenie pisma (przyjmując nawet iż taka okoliczność wystąpiła) stanowiło przeszkodę nie możliwą do przezwyciężenia. Jak bowiem wynika z treści złożonych wniosków zniszczenie pism skierowanych do strony nastąpiło w dniu 19 listopada 2009 r., a zatem dzień przed terminem do wykonania wezwań. W związku z tym bezspornym jest, iż skarżąca dysponowała odpowiednim okresem czasu do ustalenia treści skierowanych do niej pism. Tak więc podmiot powołany do reprezentowania Spółki i należycie dbający o jej interesy powinien wykazując się należytą starannością podjąć wszelkie niezbędne kroki celem zrekonstruowania treści pisma o ile nie zapoznał się z nimi wcześniej. W ocenie Sądu w tym zakresie wystarczającym było bądź telefoniczne skontaktowanie się z sekretariatem Sądu celem uzyskania stosownych informacji na temat podjętych w postępowaniu czynności bądź osobiste stawiennictwo w siedzibie Sądu celem wglądu do akt sprawy, co uwzględniając miejsce siedziby Spółki nie mogło stanowić istotnej niedogodności. Strona miała bowiem na to odpowiednią ilość czasu. Uwzględniając zatem powyższą argumentację, uznać należało, iż skarżąca w wyniku działań podmiotów odpowiedzialnych za prowadzenie jej spraw dopuściła się niedbalstwa w wykonaniu obowiązków procesowych, co uniemożliwia przywrócenie terminu do wykonania przedmiotowych czynności procesowych. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.