II SA/Lu 681/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane - w zakresie wniosku P. P. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek. K. Z. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie uznania świadczeń rodzinnych za nienależnie pobrane. W dniu 12 września 2017 r. do sądu wpłynął wniosek P. P. o dopuszczenie jej do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wnioskodawczyni oświadczyła, że dzierżawi od skarżącej grunty orne na podstawie umowy zawartej na 10 lat. Wskazała, że jej interes w niniejszym postępowaniu wynika stąd, że dochód osiągany z tych gruntów wliczony został zarówno do jej dochodu jako dzierżawcy tych gruntów przy ustalaniu uprawnienia do świadczenia wychowawczego 500+, jak i do dochodu skarżącej jako właścicielki tych gruntów przy ustaleniu, że świadczenia rodzinne zostały przez nią nienależnie pobrane. Wojewódzki Sąd Administracyjny, co następuje. Wniosek o dopuszczenie P. P. do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika postępowania nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania uzależnione jest nie tylko od zgłoszenia przez wnioskodawcę zamiaru uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony, ale także wykazania, że spełnia on przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., to jest przedstawienia dowodów i argumentów, które przemawiają za tym, że wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy jego interesu prawnego (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 87-88). W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). W ocenie sądu, wnioskodawczyni nie wykazała, że wynik postępowania sądowego w rozpoznawanej sprawie dotyczy jej interesu prawnego. Przedmiotem niniejszego postępowania jest spór pomiędzy K. Z. a organem administracji publicznej dotyczący legalności uznania, że skarżąca nienależnie pobrała zasiłek rodzinny i dodatki do tego zasiłku w okresie od 1 czerwca 2016 r. do 31 października 2016 r. Świadczenia z pomocy społecznej mają co do zasady charakter osobisty, ściśle związany z osobą beneficjenta. Stąd stroną postępowań administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych dotyczących zarówno przyznawania tych świadczeń, jak i uznawania ich za nienależnie pobrane, jest wyłącznie osoba, która ubiega się o ich przyznanie, bądź która je otrzymała. Mając na uwadze powyższe, nie sposób uznać, by wnioskodawczyni miała interes prawny w rozpoznawanej sprawie. Kwestionując dokonany przez organy sposób obliczenia dochodu skarżącej i domagając się od sądu dokonania wykładni przepisów dotyczących wliczania do tego dochodu zysków z wydzierżawionych gruntów ornych, ma ona jedynie interes faktyczny, który nie zyskuje ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wprawdzie wnioskodawczyni powołuje się na okoliczność, że dochód z tych samych gruntów uwzględniany jest jej jako dzierżawcy przy ustalaniu prawa do świadczenia wychowawczego 500+, ale zaznaczyć trzeba, że następuje to w odrębnym postępowaniu. Rozstrzygnięcie sądu dotyczące zgodności z prawem decyzji w przedmiocie ustalenia, że świadczenia rodzinne wypłacone K. Z. zostały przez nią nienależnie pobrane, w żaden sposób nie wpłynie na sytuację prawną P. P. Brak jest zatem podstaw do dopuszczenia P. P. do udziału w postępowaniu sądowym w rozpoznawanej sprawie w charakterze uczestnika. Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.