II SA/Lu 682/14

PostanowienieWSA w Lublinie2015-02-04

Skład orzekający: Anna Puton-Mazurkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osobie pozbawionej wolności, nieposiadającej majątku ani dochodów, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego, mimo ustawowego zwolnienia z kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Osobie pozbawionej wolności, która nie posiada majątku ani dochodów, należy przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, nawet jeśli jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wniosek o ustanowienie adwokata w takiej sytuacji jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, uzasadnionym niemożnością poniesienia kosztów pełnego zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie.
Stan faktyczny
Skarżący M. M., przebywający w Areszcie Śledczym, złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżący nie posiada majątku ani dochodów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano M. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. z dnia 28 stycznia 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego postanawia: przyznać M. M. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Pismem z dnia 7 stycznia 2015 r. skarżący zwrócił się m.in. z wnioskiem o zwolnienie od opłaty sądowej i ustanowienie radcy prawnego. W nadesłanym na wezwanie urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zakreślił, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem jest on zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do rozpoznania pozostaje zatem wniosek strony o ustanowienie adwokata. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący przebywa obecnie w Areszcie Śledczym. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, ani żadnych zasobów finansowych, nie uzyskuje też żadnych dochodów. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarżący znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło