II SA/Lu 683/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Asesor WSA Małgorzata Fita (spr.), Protokolant Przemysław Gumieniak, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2004 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego Uchyla zaskarżoną decyzję. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania D. O. od decyzji wydanej z upoważnienia Prezydenta m. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wysokości przyznanego dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 17 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734) utrzymało w mocy przedmiotową decyzję. W uzasadnieniu swojej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanęło na stanowisku, iż organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż D. O. spełnia przesłanki do uzyskania prawa do dodatku mieszkaniowego określone w art. 2, 3 i 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych z dnia 21 czerwca 2001 r. (Dz.U. Nr 71, poz. 734) i przyznał mu taki dodatek w wysokości 176,49 zł miesięcznie w okresie od 1 marca 2003 do 31 sierpnia 2003 r. W sprawie niniejszej skarżący kwestionował sposób rozliczenia wydatków związanych z eksploatacją mieszkania, przede wszystkim nie uwzględnienie ryczałtu za gaz, który jest naliczany w czynszu za zajmowany przez niego lokal. Po rozpatrzeniu odwołania organ drugiej instancji stwierdził, że katalog wydatków przyjmowanych za podstawę obliczenia dodatku mieszkaniowego, który określony został w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156 poz. 1817) obejmuje następujące wydatki: opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji i remontów, z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłat za użytkowanie wieczyste gruntu. Katalog powyższy jest zamknięty, co oznacza, że wydatki nim nie objęte nie mogą zostać uwzględnione. Mając na uwadze, iż zgodnie z cytowanym rozporządzeniem opłaty za gaz nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu dodatku mieszkaniowego, decyzja wydana przez organ pierwszej instancji jest zgodna z prawem. Na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego D. O. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, w której zarzuca organom administracji błędną interpretację przepisów dotyczących dodatków mieszkaniowych w zakresie nie uwzględnienia opłat za gaz przy ustalaniu wysokości dodatku oraz działanie tym samym na szkodę interesu wnioskodawcy i wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Mając na uwadze art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sąd dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę pomiędzy wydatkami, o których mowa w ust. 3 – 6 przypadającymi na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w określonej wysokości (w zależności od liczby osób w gospodarstwie domowym) Mając na uwadze art. 6 ust. 3 i 4 cytowanej ustawy wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone prze gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego, a należą do nich: 1) czynsz; 2) opłaty za świadczenia związane w eksploatacją lokalu mieszkalnego; 3) opłaty eksploatacyjne w spółdzielni mieszkaniowej; 4) zaliczki płacone przez właścicieli lokali mieszkalnych na koszty związane z nieruchomością wspólną; 5) świadczenia związane z eksploatacją domu jednorodzinnego; 6) inne wydatki wynikające z odrębnych przepisów. Szczegółowo sposób obliczania dodatków mieszkaniowych określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817) wydane z upoważnienia zawartego z art. 9 wyżej wymienionej ustawy. W przedmiotowej sprawie zastosowanie ma § 2 ust. 1 pkt 2 cyt. rozporządzenia, w myśl którego podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego w przypadku członków spółdzielni mieszkaniowych stanowią: opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych oraz koszty eksploatacji i remontów, z wyłączeniem ubezpieczenia, podatku od nieruchomości i opłaty za użytkowanie wieczyste gruntów. Analiza wyżej wymienionego przepisu wskazuje na to, że opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych odpowiadają opłatom za świadczenia związane z eksploatacją lokalu mieszkalnego (art. 6 ust. 4 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych), zaś koszty eksploatacji i remontów odpowiadają opłatom eksploatacyjnym w spółdzielni mieszkaniowej (art. 6 ust.4 pkt 3). W przypadku opłat związanych z eksploatacją lokalu mieszkalnego nie ulega wątpliwości, że stanowią one zamknięty katalog wydatków, które uwzględnia się przy ustalaniu podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego. Jako, że nie wymieniono wśród nich opłat za gaz, oznacza to, że takie opłaty nie stanowią wydatków, które uwzględnia się podczas ustalania wysokości dodatku mieszkaniowego. Jednakże, jeżeli do kosztów eksploatacji i remontów w spółdzielni mieszkaniowej, w których partycypuje członek spółdzielni wchodzi opłata za gaz (która nie jest związana z użytkowaniem lokalu mieszkalnego), to wówczas wchodzi ona do kategorii opłat eksploatacyjnych w spółdzielni mieszkaniowej i jest wydatkiem stanowiącym podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie dokonano błędnej interpretacji wymienionych wcześniej przepisów materialnoprawnych, poprzez przyjęcie, że podczas ustalania podstawy obliczania dodatku mieszkaniowego w żadnym wypadku nie uwzględnia się poniesionych przez członka spółdzielni mieszkaniowej opłat za gaz. Podczas ponownego rozstrzygania sprawy należy ustalić czy w skład wydatków ponoszonych przez skarżącego z tytułu kosztów eksploatacji i remontów wchodzi opłata za gaz, czy też powyższa opłata ponoszona przez niego wynika jedynie z eksploatacji lokalu mieszkalnego. Z tych też względów i na podstawie art. 145 par. 1 pkt 1 a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak sentencji.