II SA/Lu 684/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. Z., A. E. Z. i A.W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] D. S. działając w imieniu A. Z., A. Z. i A. J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]w trybie art. 284 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim zauważyć należy, że art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który wskazał we wniosku pełnomocnik strony skarżącej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Dotyczy on bowiem wstrzymania orzeczenia sądu, którym zakończyło się postępowania sądowe objęte skargą o wznowienie. Z treści wniosku wynika natomiast, że jego przedmiotem jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zastosowanie zatem znajduje tutaj art. 61 § 3 powyższej ustawy. Według tego przepisu sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądowy przyjmuje się, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 cytowanej ustawy jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2004r, sygn. akt GZ 138/2004, publ. LexPolonica). Pełnomocnik jednak nie wykazał, aby w sprawie zachodziły powyższe przesłanki. Jako uzasadnienie swojego żądania pełnomocnik podał, że A. Z. pobiera rentę w wysokości 815,56 zł, A. Z. emeryturę w kwocie 822,85 zł, są oni osobami całkowicie i trwale niezdolnymi do pracy w gospodarstwie rolnym. A. J. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Dochody jakie skarżący uzyskali ze sprzedaży nieruchomości, umieścili na bankowych lokatach terminowych. Zdaniem strony skarżącej zerwanie tych lokat groziłoby im utratą odsetek, które stanowią ich bieżące źródło utrzymania. Do wniosku zostało dołączone zaświadczenie z Banku dotyczące jedynie A. Z., z którego wynika, że ma rachunek lokaty terminowej, którego saldo na dzień 16 sierpnia 2011r. wynosi 428.350zł. W świetle powołanego orzecznictwa i treści art. 61 § 3 powyższej ustawy okoliczności te nie mogą stanowić uzasadnionego oparcia dla wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Nie odnoszą się one bowiem do przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.