II SA/Lu 688/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 lutego 2011 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Starosty Powiatowego z dnia [...] nr [...] II. zasądza od Wojewody na rzecz A. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] września 2010 r. wydaną z upoważnienia Wojewody – Starszy Inspektor Wojewódzki ds. Urbanistyki i Architektury w Z. po rozpoznaniu odwołania A. R. utrzymał w mocy decyzję Starosty H. z dnia [...] lipca 2010 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty H. z dnia 2 grudnia 2009r. udzielającą M. i S. L. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr 95/3 położonej przy ul. K. w H.. W uzasadnieniu wyjaśniono, że A. R. we wniosku o wznowienie podniosła, że nie brała udziału w postępowaniu, w którym wydano decyzję o pozwoleniu na budowę, pomimo iż jest właścicielką sąsiedniej działki; zarzuciła, że inwestycja sprzeczna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organy obu instancji stwierdziły, że wnioskodawczyni nie posiadała przymiotu strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, co uzasadniało odmowę wznowienia postępowania. Organy wskazały, że krąg stron postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę określony został w art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane i w świetle tego przepisu wnioskodawczyni nie może być uznana za stronę, ponieważ ze względu na lokalizację przedmiotowego budynku gospodarczego w odległości 7, 5 m od granicy z jej działką nr 95/2 inwestycja ta nie ogranicza możliwości zagospodarowania działki wnioskodawczyni. Skargę do sądu administracyjnego wniosła A. R. domagając się uchylenia decyzji organu odwoławczego. Zarzuciła, że organy w sposób nieuzasadniony całkowicie pominęły jej interes prawny, gdyż wznoszony budynek gospodarczy posiada komin na wysokości jej okien, przez co "zagraża ochronie środowiska oraz właściwemu korzystaniu ze światła dziennego". Zdaniem skarżącej budowa narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, "który nie przewiduje takiej zabudowy". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, oceniając czy w toku postępowania organ nie naruszył przepisów postępowania i czy zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Mając na uwadze powyższe wskazania Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa. Organy rozpoznały wniosek A. R. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji Starosty H. z dnia 2 grudnia 2009r. udzielającą M. i S. L. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce nr 95/3 położonej przy ul. K. w H. We wniosku o wznowienie skarżąca podnosiła, że nie zapewniono jej udziału w tym postępowaniu w charakterze strony, pomimo iż jest właścicielką działki nr 95/3 graniczącej bezpośrednio z działką inwestorów. Badając skargę należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisem art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postępowanie wznawia się wtedy, gdy zachodzą przesłanki wznowienia określone w tym przepisie, m.in. gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu (pkt 4). Postępowanie wszczęte na wniosek o wznowienie przebiega dwuetapowo: w pierwszym etapie organ bada czy wnioskodawca wskazał podstawę wznowienia spośród wymienionych szczegółowo w art. 145 - 145a kpa i – jeżeli stwierdzi, że tak, wydaje na mocy art. 149 § 1 kpa postanowienie o wznowieniu, a następnie - w drugim etapie - bada czy podstawy te faktycznie istnieją i wydaje jedną z decyzji wskazanych w art. 151 kpa tj. odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej albo uchylającą tę decyzję i rozstrzygającą na nowo o istocie sprawy. W sprawie niniejszej skarżąca podniosła okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a więc uzasadnione było wydanie postanowienia o wznowieniu zgodnie z art. 149 § 1 kpa. Skarga jest uzasadniona, Sąd nie podziela bowiem stanowiska organów administracyjnych, że skarżącej nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o udzielenie M. i T. L., pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na działce sąsiedniej. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dni 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006r., Nr 156, poz.1118 ze zm.) stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści, zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Definicję obszaru oddziaływania obiektu reguluje natomiast art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, stanowiąc, że przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć "teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu". Jak wynika z akta sprawy, wbrew stanowisku organów, działka skarżącej znajduje się w terenie, w którym – na podstawie obowiązujących przepisów - możliwość jej zabudowy może być ograniczona ze względu na zrealizowanie budynku gospodarczego na działce inwestorów. Wprawdzie budynek, jak ustala organ, został wybudowany z zachowaniem wymaganych przepisami techniczno- budowlanymi odległości, ale – jak słusznie wskazuje skarżąca – ze względu na wysokość komina, nie można wykluczyć , że obiekt ten niekorzystnie wpływa na sąsiednie działki (w tym działkę skarżącej), zwłaszcza że działki te są zabudowane budynkami mieszkalnymi. Przedmiotowego budynku gospodarczego nie można więc potraktować jako zwykły obiekt budowlany, z którymi nie są związane żadne uciążliwości, pomimo iż zdaniem organu zostały zachowane przepisy techniczno – budowlane w zakresie odległości od granicy z działkami sąsiednimi. Z charakterystyki zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, że z tego powodu planowany obiekt ze względu na swoje przeznaczenie może oddziaływać (i jak twierdzi skarżąca – oddziałuje) negatywnie ponad przeciętną miarę na jej działkę, uniemożliwiając zgodne z prawem korzystanie z nieruchomości, co może stanowić o nieposzanowaniu uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust.1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane). Kwestia podnoszona przez skarżącą wymaga wyjaśnienia po wznowieniu postępowania. W świetle powyższego, skarżącej przysługiwał przymiot strony w postępowaniu, w którym wydano decyzję z dnia 2 grudnia 2009r. udzielającą M. i T. L. pozwolenia na budowę, a więc zarzut niezapewnienia skarżącej udziału w tym postępowaniu jest uzasadniony – zachodziła zatem podstawa do wznowienia tego postępowania i przeprowadzenia go ponownie z udziałem skarżącej. Z powyższych względów Sąd uchylił decyzje organów obu instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 pkt "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270); o kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 cyt. ustawy.