II SA/Lu 695/15

PostanowienieWSA w Lublinie2015-09-30

Skład orzekający: Sędzia NSA Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o zwrocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie wydało postanowienia w tej sprawie, powinien zostać rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, który nie został rozstrzygnięty przez organ administracji, powinien zostać rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Sąd może wstrzymać wykonanie decyzji, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co w niniejszej sprawie zostało wykazane trudną sytuacją finansową skarżącego.
Stan faktyczny
K. Ć. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji zobowiązującą go do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania obu decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania został również skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które jednak nie wydało w tej sprawie postanowienia.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ć. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z funduszu alimentacyjnego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] r., nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, zobowiązującą K. Ć. do zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na rzecz osób uprawnionych: A. Ć. i K. Ć. w okresie od dnia [...] r. do dnia [...] r., w łącznej wysokości [...] zł, wraz z ustawowymi odsetkami wynoszącymi [...] zł na dzień wydania decyzji organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie K. Ć. wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji organów obu instancji, powołując jako podstawę prawną tego wniosku art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.), dalej jako "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić wypada, że pomimo, iż przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności został skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym świadczy powołanie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. jako jego podstawy prawnej, z akt sprawy nie wynika, by został on przez ten organ załatwiony, zatem aktualnym stało się jego rozpoznanie przez Sąd na zasadzie § 3 tego unormowania. Przypomnieć należy, że zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (a więc również decyzji wydanych w pierwszej instancji postępowania administracyjnego). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony, o której mowa w powołanym przepisie. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bowiem, że sytuacja finansowa skarżącego jest obiektywnie trudna, o czym świadczyć może chociażby bezskuteczność egzekucji zasądzonych od niego alimentów. Wobec tego nie budzi wątpliwości, iż konieczność dokonania żądanej wpłaty w wysokości [...] zł wraz z odsetkami będzie stanowić znaczne obciążenie dla budżetu skarżącego i w konsekwencji mogłaby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło