II SA/Lu 696/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie Asesor WSA Jerzy Drwal - sprawozdawca, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant ref. Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie: odmowy uchylenia decyzji dotyczącej dodatku do zasiłku stałego wyrównawczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Z akt sprawy wynikało, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. (Nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku Z.W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...]maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku stałego wyrównawczego – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia 30 kwietnia 2004r., podnosząc, iż argumenty strony mające świadczyć o naruszeniu prawa - nie były zasadne. W skardze (z dnia 12 września 2004r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. W. zarzucił, iż nie brał on udziału w postępowaniu wznowieniowym wszczętym na mocy postanowienia Kolegium z dnia [...] kwietnia 2004r. Zarzucił też, że wyłączeniu od rozpoznania sprawy powinni podlegać pracownicy organów I i II instancji (GOPS oraz Kolegium). W odpowiedzi na skargę Kolegium wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 16 stycznia 2005r. Z. W. cofnął skargę z dnia [...] września 2004r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (z dnia [...] sierpnia 2004r.) Nr [...]. Cofnięcie skargi uzasadnił tym, że wznowienie postępowania nie może zmienić wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jaki zapadł w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 832/02. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając zaskarżoną decyzję, skład orzekający uznał, że decyzja ta nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 § 1 kpa, stanowiącą podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Postępowanie wznowieniowe dotyczyło ostatecznej decyzji Kolegium z dnia [...]maja 2002 r. Nr [...], objętej wcześniejszą kontrolą Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 1 lipca 2003r. oddalił skargę Z. W. W ocenie Sądu, w trakcie postępowania wznowieniowego przeprowadzonego na wniosek skarżącego nie doszło do naruszenia prawa. Kolegium prawidłowo odniosło się do zarzutów skarżącego wykazując ich bezzasadność. Zdaniem Sądu, pismo procesowe skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi nie zmierza do obejścia prawa. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie jest wiążące dla Sądu . Treść przepisu art. 60 cyt. ustawy określa także, kiedy cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Otóż cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (zdanie trzecie art. 60 ustawy). Z tego względu w rozpoznawanej sprawie, cofnięcie skargi przez Z. W. Sąd ocenił jako dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.